ഗൾഫിലെ മാലാഖമാർ [Jon Snow] 1180

“സോറി … റിയലി സോറി ഞാനറിയാതെ ”

” ആഹ് … ഇതാണല്ലൊ അറിയാതെ …. തന്നെ ഇങ്ങിനല്ല ഞാൻ കണ്ടത് … എന്നാലും … ”

അവൾ നെടുവീർപ്പെട്ടു. അവൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയതെ കണ്ണ് നിറച്ചു

” ടൊ ആം സോറി ഡോ… ഞാൻ…ഞാൻ..”

അവൻ്റെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു,

“അയ്യേ താനിതെന്ത കരയുവാണോ …. ഞാൻ വെറുതെ ഒന്നിളക്കിയതല്ലെ .. ആണും പെണ്ണും ആകുമ്പോ ഇങ്ങിനൊക്കെ ഇണ്ടാവും , ഒന്നുമില്ലേലും ഞാനൊരു ഡോക്ടർ അല്ലേടോ ഹ.ഹ.ഹ.”

അവനപ്പോഴാണ് നെഞ്ചിലെ ഭാരം അലിഞ്ഞില്ലാണ്ടായത് പോലെ തോന്നിയത്. അവൻ മെല്ലെ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.  അപ്പോഴാണ് വിമാനം ടേക്ക് ഓഫ് അനൗൺസ് ചെയ്തത്.  അവനാകെ വിയർത്തു എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത ഒരു ഭയവും മറ്റുമായി അവൻ സീറ്റിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അത് കണ്ടിട്ടെന്നോണം അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു

“അതേ പേടിയുണ്ടോ, ആദ്യമായിട്ടല്ലെ ചെറിയൊരു പേടി ഇണ്ടാവും  സാരമില്ല , വേറെ പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ല  ടേക്ക് ഓഫ് കഴിഞ്ഞ് മുകളിലെത്തിയാൽ പിന്നെ ഒന്നുമില്ല”

അതും പറഞ്ഞ് അവൾ കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ അവൻ്റെ വലത്തെ കൈയ്യിനകത്തൂടെ  തൻ്റെ ഇടത്തെ കൈ കടത്തി അവളുടെ മാറിലേക്ക് നന്നായി അമർത്തി അവനോട് ചേർന്നിരുന്നു.

നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഫ്ലൈറ്റ് പറന്നുയർന്നു,  അവൻ വല്ലാത്തൊരു വിഷമാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു നാടും വീടും കൂട്ടുകാരെയുമൊക്കൊ വിട്ട് പ്രവാസത്തിലേക്ക് , അവൻ വിൻഡോയിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കി കാഴ്ചകൾ ചെറുതായി ചെറുതായി വരുന്നു ഒടുവിൽ അത് ഒരു തുരുത്ത് മാത്രമായി മാറുന്നു അവിടെ തൻ്റെ പ്രീയപ്പെട്ടവർ ഓരോരുത്തരും ഇണ്ടെന്നത് അവൻ്റെ കണ്ണ് നനയിച്ചു.