അറിയില്ലേ… ?”..
സുബൈദ ചോദിച്ചു..ആ ചോദ്യത്തിലും എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.. രണ്ടാൾക്കും താൽപര്യമുണ്ടെന്നും, ഇക്ക അറിയുമോന്നുള്ള പേടി മാത്രമാണെന്നും റസിയാക്ക് മനസിലായി..
“എന്നാലും റസിയാ,ഇതിനൊക്കെ ഒരാള് വേണ്ടേ… ?.. ഈ പുറത്തിറങ്ങാത്ത നമ്മൾക്കെവിടുന്നാ ഒരാളെ കിട്ടുക… ?.. കിട്ടിയാലും അയാളീ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നതൊക്കെ ആരേലും കണ്ടാ… ?”..
പൂറ്റിലൊന്ന് ചൊറിഞ്ഞ് കൊണ്ടാണ് അലീമയത് ചോദിച്ചത്.. ഒരു കള്ളവെടിക്ക് രണ്ടാളും തയ്യാറായിട്ടുണ്ടെന്ന് റസിയാക്ക് മനസിലായി.. ഇനി ആളെ പറയാം..എന്തായാലും ഇവരെതിർക്കില്ല..
“ഇത്താ… ആളുണ്ട്… നമുക്ക് പറ്റിയൊരാൾ…”..
കള്ളച്ചിരിയോടെ റസിയ പറഞ്ഞു..
“ആരാ റസിയാ… ?”..
രണ്ടാളും ഒരുമിച്ച് ചോദിച്ചു..
“ആളെ നിങ്ങളറിയും… നമ്മുടെ മുബാറക്…”..
അലീമയും സുബൈദയും ഒരുമിച്ച് ഞെട്ടി..
“അനക്കെന്താ റസിയാ… പിരാന്തായോ… അവൻ ഇക്കാന്റെ പെങ്ങടെ മോനാ… ”..
അലീമക്കത് ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല.. ബന്ധുക്കൾ തമ്മിലുളള ഇത്തരം കളിയൊന്നും അവൾക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലുമായില്ല.. എന്നാൽ സുബൈദാക്കത് അത്ര പ്രശ്നമായി തോന്നിയില്ല…
“എന്താ റസിയാ നീ അവനെ നോക്കാൻ കാരണം… ?”..
അതാണ് സുബൈദാക്കറിയേണ്ടത്..
“അത് ചോദിക്ക്… പറഞ്ഞ് തരാം…
നമ്മൾ പുറത്ത് നിന്നൊരാളെ നോക്കിയാൽ അയാൾക്കിവിടെ വന്ന് പോവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാവും… അതെങ്ങിനേലും ഇക്ക അറിയും… മുബാറകാകുമ്പോൾ കൂടുതൽ സമയവും അവനിവിടെ ഉണ്ടാവും…ചില ദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയും… അവനാവുമ്പോൾ ഇക്കാക്കെന്നല്ല, ഒരു മനുഷ്യനും സംശയം തോന്നില്ല..
