“എന്നെ നോക്കാതെ മുമ്പിലെ നേച്ചറിന്റെ ബ്യൂട്ടി കാണെടാ…”
അവള് അവന്റെ തലയ്ക്ക് ഒരു തട്ട് കൊടുത്തു.
“ഹെബ്രോണിലെ പുലരികളോ, സന്ധ്യകളോ, ഹെബ്രോണില് വിരിയുന്ന മഴവില്ലുകളോ നിലാവോ സംഗീതമോ നിറങ്ങളോ ഒന്നും അഫ്രീന് എന്ന സുന്ദരിയുടെ ഭംഗിയുടെ അടുത്ത് വരില്ല…”
അത് പറഞ്ഞ് അവന് അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി. അഫ്രീന്റെ കണ്ണുകള് അപ്പോള് ഒന്ന് വിടര്ന്നുലഞ്ഞു. ഷര്ട്ടിനകത്ത് തന്റെ മാറിടം തുടിച്ചു തടിക്കുന്നത് അവള് അറിഞ്ഞു.
എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കല്ലേ ആബിദ്…
അവന്റെ കണ്ണുകളില് നിന്നും നോട്ടം മാറ്റാതെ, അവന് കേള്ക്കാതെ അവള് മന്ത്രിച്ചു.
നിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാതിരിക്കാന്, നിന്റെ മൃദുവായ അധരങ്ങളെ ചുംബിച്ചെടുക്കാതിരിക്കാന്, മലക്കുകളെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ ശരീരത്തില് ചേര്ന്ന് ഒട്ടി നില്ക്കാതിരിക്കാന് ഞാനിപ്പോള് എന്ത് മാത്രം പണിപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്ന് അറിയുന്നുണ്ടോദ് നീ?
“സൌന്ദര്യം കാണാന് എനിക്ക് ഇവിടെ വരേണ്ടതില്ല…”
ദൃശ്യ വിസ്മയങ്ങല്ക്കിടയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യവേ ആബിദ് തുടര്ന്നു.
“അതിന് മാഡത്തിനെ വെറുതെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നാല് മതി…ഞാന് വെറുതെ ഇമ്പ്രെസ്സ് ചെയ്യിക്കാന് പറയുന്നതല്ല…”
വാക്കുകള് നിറയെ സംഗീതമാണ്. നോട്ടത്തില് ആയിരം സൂര്യന്റെ താപവും. നീ എന്ത് ഭാവിച്ചാണ് ആബിദ്?
“ഐ ലവ് യൂ…”
മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തില് സംഗീതം പോലെ അവന് പറയുന്നത് അവള് കേട്ടു.
“എഹ്?”
അവള് അദ്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി.
