ഉച്ചയ്ക്ക് പൂൾ സൈഡിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന സൂസന്റെ അടുത്തേക്ക് അവൻ ചെന്നു. അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് അവൻ ഒരു ചെറിയ പാക്കറ്റ് കൊടുത്തു.
“ഇതെന്താ?” അവൾ പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.
“തുറന്നു നോക്ക്.”
അതൊരു കറുത്ത സുതാര്യമായ ട്രാൻസ്പേരെന്റ് സാരിയും വളരെ ചെറിയൊരു ബ്ലൗസുമായിരുന്നു. സൂസന്റെ മുഖം വിളറി.
“ഇന്ന് രാത്രി എസ്റ്റേറ്റിലെ കണക്കുകൾ പരിശോധിക്കാൻ ഞാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ, നീ ഇത് ധരിച്ച് എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കണം. ഒരു ദാസി തന്റെ യജമാനന് ഫയലുകൾ എടുത്തു കൊടുക്കുന്നത് പോലെ.”
“ജോർജ്ജ്… നീ പരിധി വിടുകയാണ്. എനിക്ക് ഇത് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല!” അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ജോർജ്ജ് ശാന്തനായി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു. അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ പോലീസിനെ വിളിക്കാം സൂസൻ. പക്ഷേ നിന്റെ ആ ഫോട്ടോകൾ നാളെ രാവിലെ മാത്യുവിന്റെ ഫോണിലും നിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ വാട്സാപ്പിലും എത്തും. പിന്നെ നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരം ആരും കാണില്ല.”
അവൾ തോറ്റുപോയി. രാത്രിയിൽ, മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ ആ വസ്ത്രം ധരിച്ച് അവന്റെ മുന്നിലെത്തി. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകൾ ആ കറുത്ത സാരിക്കുള്ളിലൂടെ ജോർജ്ജ് ആർത്തിയോടെ നോക്കി. അവളുടെ അഹങ്കാരമായിരുന്ന ആ കനത്ത മാറിടവും കൊഴുത്ത തുടകളും ഇപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഒരു വിരുന്നായി മാറി.
“അവിടെ ഇരിക്ക്…” അവൻ നിലത്ത് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.
അവൾ അവന്റെ കാല്ക്കൽ നിലത്തിരുന്നു. ഒരു ഹൈ സൊസൈറ്റി ലേഡി, ഒരു പാവം വേലക്കാരന്റെ കാല്ക്കൽ വിറച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
