“”എങ്കിൽ ഇന്ന് ചേച്ചിടെ അപ്പം തിന്നിട്ടെ ബാക്കികാര്യമുള്ളു.””
“”വയറുനിറച്ചു തിന്നാൽ മതി.
പിന്നെ ആരുടേയും പരാതികേൾക്കാൻ വയ്യായെ.””
“”അതൊക്കെ അനീഷ് തിന്നോളും…..
നിന്റെ അപ്പത്തിന്റെ രുചികിട്ടിയാൽ ചിലപ്പോൾ ഉണ്ടാക്കിയതുപോലും തികയാതെ വരും.””
അവളുടെ കെട്ടിയോൻ ഒന്നുമറിയാതെ കലപില സംസാരിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെയൊക്കെ അർത്ഥത്തിൽ ശരിക്കും ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞത് നിമ്മിയും അനീഷും ആയിരുന്നു……
പതിയെ ആഹാരമെല്ലാം ഹാളിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു ടേബിളിൽ ഇരുന്നു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരോടും സംസാരിച്ചും സന്തോഷം പങ്കുവെച്ചുമെല്ലാം ആഹാരം ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുമ്പോൾ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞപോലെ ചേച്ചിടെ അപ്പത്തിന് അസാധ്യ രുചിതന്നെ ആയിരുന്നു……
സമയം മുന്നോട്ടു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒന്പതുമണിയാകുന്നു………………
കെട്ടിയോന്റെ അമ്മയ്ക്കും മകനും കിടക്കയൊക്കെ വിരിച്ചുകൊടുത്തിട്ടു നിമ്മി കുതിരയെപോലെ കുണ്ടിയുംതള്ളി പുറത്തേക്കിറങ്ങിവന്നതും അവളുടെ കെട്ടിയോന്റെയും അനീഷിന്റെയും കണ്ണുകൾ ഒരുപോലെ അവളിലേക്ക് പതിഞ്ഞു.
ഒരാൾ കുടിക്കാനുള്ള വെപ്രാളവും ഒരാൾ കാമിക്കാനുള്ള വെപ്രാളവും കാണിക്കുമ്പോൾ നിമ്മി നോക്കിയത് അനീഷിനെ മാത്രം ആയിരുന്നു.
“”നമ്മുക്ക് പുറത്തോട്ടിറങ്ങിയാലോടി….??”” കസേരയിൽ ഇരുന്ന അവളുടെ കെട്ടിയോൻ എഴുനേറ്റു നിന്നുകൊണ്ട് അഴിഞ്ഞുപോകാറായ കൈലി അഴിച്ചുടുത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“”ഹ്മ്മ്മ്……… എന്തിനാ..??
കുടിച്ചു ബോധമില്ലാതെ കിടന്നുറങ്ങാനല്ലേ.””
“”നീ പേടിക്കണ്ടാടി…
അനീഷല്ലേ കൂടെയുള്ളത്.””
