നേരം വെളുത്തപ്പോൾ ട്രെയിൻ തിരുവനന്തപുരം തമ്പാനൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി. ഉറക്കമുണർന്ന റസിയ തൻ്റെ തല മുജീബിൻ്റെ തോളിലാണെന്ന് കണ്ട് ഒന്ന് ചുവന്നു.
“മുജീബേ, ഞാൻ അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി…” അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“സാരമില്ല ഇത്താത്താ,” അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.
അവർ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നിറങ്ങി ഫ്രഷ് ആവാൻ വേണ്ടി ഒരു റൂം അന്വേഷിച്ചു. ഇന്റർവ്യൂവിന് പോകുന്നതിന് മുൻപ് നന്നായി ഒന്ന് ഒരുങ്ങേണ്ടതുണ്ട്.
അടുത്തുള്ള ഒരു ഹോട്ടലിൽ അവർ ഒരു എസി റൂം എടുത്തു. റൂമിലെ ആ തണുപ്പിലും ഏകാന്തതയിലും രണ്ടുപേരും കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദരായി നിന്നു. ആദ്യം റസിയ കുളിക്കാൻ കയറി. അവൾ കുളി കഴിഞ്ഞു ഈറനണിഞ്ഞു പുറത്തു വന്നപ്പോൾ മുജീബ് കുളിക്കാനായി കയറി.
അവൾ ഇന്റർവ്യൂവിനായി ഭംഗിയുള്ള ഒരു സാരിയായിരുന്നു കരുതിയിരുന്നത്. രണ്ടുപേരും വേഗം റെഡിയായി കമ്പനിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. റസിയയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുതിയ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. യാത്രയിലെ ആ രാത്രി അവൾ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ ബന്ധത്തിൽ എന്തോ മാറ്റം സംഭവിച്ചതായി മുജീബിന് തോന്നി.
ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയ റസിയയുടെ മുഖത്ത് ആയിരം സൂര്യന്മാർ ഉദിച്ചതുപോലെയുള്ള തിളക്കമായിരുന്നു. ചോദ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം കൃത്യമായി മറുപടി നൽകാൻ കഴിഞ്ഞതിൻ്റെ ആത്മവിശ്വാസം അവളുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും പ്രകടമായിരുന്നു.
“മുജീബേ, എനിക്ക് നല്ല പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. അവർക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നു,” അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു. ആ സന്തോഷത്തിൽ അവൾ മുജീബിൻ്റെ കൈകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.
