അവൻ വേഗം കൂട്ടി, ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളുടെ ക്ലിറ്റോറിസ് തിരുമ്മി. “വാ… ഇത്തത്തേ… എന്റെ കൂടെ വാ… നിന്റെ ഓർഗാസം ഞാൻ അനുഭവിക്കണം… ആഹ്… നിന്റെ പൂറ് എന്റെ കുണ്ണയെ കടിച്ചു പിടിക്കുന്നു!” റസിയയുടെ ശരീരം കോഴ്ച്ചു, ഓർഗാസം അലകളായി അടിച്ചു. “മുജീബേ… ആഹ്… ഞാൻ വരുന്നു… നിന്നോടൊപ്പം… ആഹ്…!”
അവൻ അവസാനമായി ഒരു ശക്തമായ കുത്ത് നൽകി, അവളുടെ അകത്തേക്ക് ചൂടുള്ള വിത്ത് പൊഴിച്ചു. “റസിയേ… എന്റെ സ്നേഹം… എല്ലാം നിന്നിലേക്ക്… ആഹ്…!” രണ്ടുപേരും തളർന്നു കിടന്നു. മുജീബ് അവളുടെ മുകളിൽ ചാഞ്ഞു വീണു, ശ്വാസം വേഗത്തിൽ. റസിയ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീർ തിളങ്ങി—സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണീർ.
“മുജീബേ… നിന്നോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ… ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു. നിന്റെ വിത്ത് എന്റെ അകത്ത്… അത് എനിക്ക് പൂർണ്ണത തരുന്നു.” അവൾ മന്ദമായി പറഞ്ഞു. മുജീബ് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിച്ചു. “ഇത്തത്തേ… നീ എന്റെ ഭാര്യയാണ്… എന്റെ സ്നേഹമാണ്. ഇനി ഒരിക്കലും വേർപിരിയില്ല. നിന്നെ ഞാൻ എന്നും ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കും… നിന്നെ പണ്ണും… നിന്നെ സ്നേഹിക്കും.”
അവളുടെ കൈകൾ മുജീബിൻ്റെ കവിളിൽ തഴുകി. മുജീബിന് അത്ഭുതം തോന്നി. തൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച അതേ വികാരങ്ങൾ റസിയയും തിരിച്ചറിയുന്നു. അവൻ മെല്ലെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ആ തണുത്ത റൂമിൽ, ബിയറിൻ്റെ മയക്കത്തിൽ, അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം അടുത്തുവന്നു പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്.
ആ നിമിഷം വരെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പ്രണയത്തിൻ്റെ ആ ലഹരി പെട്ടെന്ന് മരവിച്ചുപോയി. റസിയയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ ആ തിരിച്ചറിവ് ആഞ്ഞടിച്ചു. തങ്ങൾക്കിടയിലെ ബന്ധത്തിൻ്റെ അതിർവരമ്പുകൾ അവളുടെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.
ne vannuu allee🥵