ക്ലോസെറ്റിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ അവനെ അടുത്തേക്ക് മാടി വിളിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായൊരു കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താ മുജീബേ അവിടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? ഇങ്ങോട്ട് വരൂ…” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവൻ പതുക്കെ അവൾക്കരികിലെത്തി. അവൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വെല്ലുവിളിയോടെ ചോദിച്ചു, “നിനക്ക്… നിനക്ക് ഇത് കാണണോ? എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ഈ ചൂട് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നത് കാണണോ?”
അവൻ്റെ മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ അവൾ തുടർന്നു, “ഇതാ… നോക്കിക്കോ.”
മുജീബ് അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിൽ മര്യാദകളോ സദാചാരമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. റസിയയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള ആ ദ്രാവകം ഒരു അരുവിയായി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി.
അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് വഹിച്ചുകൊണ്ട്, ഉപ്പിൻ്റെ ഗന്ധമുള്ള ആ അമൃത് അവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് പതിച്ചു. ഒരു മടിയും കൂടാതെ, ആവേശത്തോടെ അവൻ അത് നുകരാൻ തുടങ്ങി. റസിയയുടെ മുഖത്ത് ഒരുതരം ആനന്ദവും അധികാരവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. തൻ്റെ ഉള്ളിലെ വിഷാംശങ്ങളെല്ലാം അവനിലേക്ക് പകർന്നു നൽകുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
നിശബ്ദമായ ആ ബാത്റൂമിൽ, വീണുടയുന്ന ജലകണങ്ങളുടെ ശബ്ദം മാത്രം ബാക്കിയായി. സദാചാരത്തിൻ്റെ സകല മതിൽക്കെട്ടുകളും തകർത്തെറിഞ്ഞ്, ആ രാത്രിയിൽ അവർ പ്രകൃതിയുടെ വന്യമായ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് ലയിച്ചുചേരുകയായിരുന്നു.
ബാത്റൂമിലെ ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, തൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂടിൽ അവൾ പതുക്കെ ഒന്നു തണുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ആ വികാരങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കിന് ശേഷം ശുചിയാകാനായി അവൾ ടാപ്പിന് നേരെ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ മുജീബ് അവളുടെ കൈകളിൽ മൃദുവായി തടഞ്ഞു.
