XXXXXXXXXXXXXXXX
മലപ്പുറത്തെ ആ പഴയ വലിയ വീട്, അതിനു ചുറ്റുമുള്ള പച്ചപ്പും റബ്ബർ തോട്ടങ്ങളും എപ്പോഴും ഒരുതരം തണുപ്പും നിശബ്ദതയും ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നു. 2025-ലെ ആ ആധുനിക കാലത്തും, മുറ്റത്തെ മണലിൽ വീണുകിടക്കുന്ന ഇലകൾക്ക് ആ പഴയ കാലത്തിൻ്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു. മുജീബിന് പ്രായം 25. പഠിപ്പൊക്കെ കഴിഞ്ഞു, വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഒക്കെ പാസായെങ്കിലും ഒരു ജോലിക്കും പോകാതെ അവൻ ആ വീട്ടിലെ ഏകാന്തതയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി.
. വീട്ടിലെ എല്ലാ ജോലികളും ഉമ്മയെ സഹായിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ആ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി. വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയായിരുന്നു റസിയക്ക്. പ്രായം കൂടുന്തോറും അവളുടെ ഉടലിലെ മാംസളതയും വടിവും വർദ്ധിച്ചു വരികയാണെന്ന് മുജീബ് രഹസ്യമായി നിരീക്ഷിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
വീട്ടിൽ ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഉണ്ടെങ്കിലും, അവർ പലപ്പോഴും പുറത്തെ കാര്യങ്ങളിലും പ്രാർത്ഥനകളിലും മുഴുകിയിരിക്കും. പകൽസമയങ്ങളിൽ ആ വലിയ വീട്ടിൽ മുജീബും റസിയയും മാത്രമാകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ഏറെയാണ്. ഉമ്മ അപ്പുറത്തെ അയൽപക്കത്തെ കല്യാണത്തിനോ അല്ലെങ്കിൽ തറവാട്ടിലോ പോകുമ്പോൾ, വീട്ടിൽ പടരുന്ന നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക താളമുണ്ടായിരുന്നു.
മുജീബ് തൻ്റെ മുറിയിൽ നിന്നും പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി. വീട് മുഴുവൻ നിശബ്ദമായിരുന്നു. ഉച്ചയുടെ ചൂട് അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി വന്നിരുന്നു. അവിടെ നിന്ന് പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അടുക്കളയുടെ വാതിലിനരികിൽ ചെന്നു നിന്നു. കാഴ്ച അവനെ തട്ടി.
ne vannuu allee🥵