വീഡിയോക്കോൾ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് സ്റ്റക്ക് ആകുന്നുണ്ട്. ഞാനതു കാര്യമാക്കിയില്ല. കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ നേരെയാകും. ടേബിളിൽ ഫോൺ വച്ചിട്ട് അതിന് മുന്നിൽ ആഹാരം വച്ചാണ് കഴിപ്പ്. താഴോട്ടു കാണില്ലല്ലോ എന്ന വിശ്വാസം. പെട്ടന്ന് കോൾ സ്റ്റക്ക് ആയി. ഞാൻ ആഹാരം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഈ തക്കം നോക്കി ഞാൻ കൈ കഴുകിയിട്ടു വരാം എന്ന് കരുതി എണീറ്റു.
കൈ കഴുകി തിരിച്ചു വരുമ്പോളും കോൾ സ്റ്റക്ക് ആയിത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നു. ഞാൻ കട്ട് ചെയ്തു രണ്ട് പേരെയും വീണ്ടും വിളിച്ചു. ജയാമ്മ കോൾ എടുത്തപ്പോൾ മുതൽ കുലുങ്ങി കുലുങ്ങി ചിരി. എന്നിട്ട് മൂക്കിൽ കൈ വച്ച് അയ്യേ അയ്യേ എന്ന് പറയുന്നു.
ഭാര്യയും ഭയങ്കര ചിരി. ഞാൻ ചോദിച്ചു എന്ത് പറ്റി ഇങ്ങനെ ചിരിക്കാൻ.? ചേട്ടന്റെ എല്ലാം അമ്മ കണ്ടു എന്നവൾ പറഞ്ഞു. അപ്പോളാണ് ഐഎംഒ എന്നെ ചതിച്ച കാര്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. കോൾ എനിക്ക് മാത്രമേ സ്റ്റക്ക് ആയുള്ളൂ.
അവരെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനും അത് ചിരിച്ച് തള്ളി. പിന്നെ ഞാനതു മൈൻഡ് ചെയ്യാത്ത പോലെ ഇരുന്നെങ്കിലും മനസ്സിൽ ചമ്മി നാറിയ ഫീൽ ആയിരുന്നു. രാത്രി ഭാര്യയെ വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ? അവൾ അതെ എന്ന് പറഞ്ഞു.
സാധനം കാണമായിരുന്നോ? ഷഡ്ഢിയുടെ മുന്നിൽ നല്ലപോലെ തടിച്ചു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ജയാമ്മ അത് കണ്ടു നല്ല ഹൈ ഡെഫിനിഷനിൽ. മോശമായിപ്പോയി. ഇനി അറിയാതെ പോലും അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്. ഞങ്ങൾ പിന്നെ അത് വിട്ടു.
രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞു ഞാൻ നാട്ടിൽ ലീവിനു വന്നു. രണ്ട് ദിവസം വീട്ടിൽ പേരിന് നിന്നിട്ട് എന്റെ കവിതയെ കാണാൻ ഞാൻ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കോടി. അവൾ കോളേജിൽ ആയിരുന്നു. അവൾ നേരത്തെ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു. ചെന്നുകേറിയ ഉടൻതന്നെ തുണിയെല്ലാം അഴിച്ചു ഒരു തോർത്തും ഉടുത്തു കുളിക്കാൻ പോയി.
അമ്മായിമാർ ആരായാലും അതൊരു ഒന്നൊന്നര ഫീലാണ്. അവർക്കും കൂടെ ആ ഫീൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ വള്ളമടുപ്പിക്കാവൂ. ഇല്ലെങ്കിൽ വീട്ടുകാരും പിന്നെ കരക്കാരുമറിയും, കുടുംബം തന്നെ ഒരു വഴിക്കാവും. ചെക്കൻ ആക്രാന്തിയല്ല, എഴുത്തിലുമുണ്ട് ആ സാവകാശം.
മിക്ക കഥകളും പരാജയപ്പെടുന്നത് വിഷയത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ നിയന്ത്രണം വിട്ട് നൂറിൽ നൂറ്റിപ്പത്തിൽ പാഞ്ഞു പോകുന്നതുകൊണ്ടാണ്, ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം അടുത്ത flight പിടിക്കാൻ എന്ന പോലെ.