ഒരു അര മണിക്കൂറിനു ശേഷം ജയാമ്മ കഴിക്കാൻ വിളിച്ചു. നല്ല ബീഫ് ഫ്രയും ചിക്കൻ ഫ്രയും ഉണ്ട്. ഉണ്ണാൻ വന്നിരുന്ന എന്നോട് പറഞ്ഞു ഞാൻ വാരിത്തരാം. എന്നിട്ട് എനിക്ക് വാരിതരാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ ഉരുള വായിൽ വച്ച് തരുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണ് ആ ചക്ക മുലയിലും നെറ്റിയുടെ സിബ്ബിന്റെ അവിടെ അൽപ്പം കാണാവുന്ന മുലച്ചാലിലും ഒഴുകി നടന്നു. നോക്കരുത് എന്നുണ്ട് പക്ഷെ പറ്റുന്നില്ല.
ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരുടെയും ശ്രദ്ധ തിരിക്കാൻ ഇടക്ക് ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്താണെന്ന് പോലും ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല. പത്തു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് കഴിപ്പ് കഴിഞ്ഞ് വെള്ളവും കുടിച്ച് ഞാൻ റൂമിലേക്ക് ഓടി. ഇനി അൽപ്പം ഉറക്കം. നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ ഉള്ളതാണ് ഉച്ചക്ക് ചോറുണ്ടിട്ട് ഉറക്കം.
നല്ല കാലാവസ്ഥ. മഴ മേഖങ്ങൾ കൂടി നിൽക്കുന്നു. ചെറുതായി ചാറുന്നുണ്ട്. നല്ല തണുത്ത കാറ്റും. ഇടക്ക് കുറച്ച് ഇടിയും. രണ്ടര മൂന്നു മണി ആയതേ ഉള്ളൂ പക്ഷെ ആരുമാണിയുടെ വെളിച്ചമേ ഉള്ളൂ. കാറ്റ് കൊള്ളാൻ ജനലുകൾ തുറന്നിട്ടാണ് കിടപ്പ്. അങ്ങനെ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി വീഴാൻ തുടങ്ങി.
പെട്ടന്ന് ഒരു ശബ്ദം എന്നെ ഉണർത്തി. ഇച്ചിരി അങ്ങോട്ട് മാറി കിടക്ക് മോനെ അമ്മ കൂടി കിടക്കട്ടെ. കട്ടിലിന്റെ നടുക്ക് കിടന്ന ഞാൻ അൽപ്പം മാറിക്കിടന്നു. കട്ടിലിന്റെ അറ്റത് ജയാമയും കേറി കിടന്നു. മുടിയൊക്കെ തലയിണയിലേക്ക് വിരിച്ചിട്ട് കാലുകൾ അൽപ്പം അകത്തി ആ സുന്ദരമായ മുലകൾ ആകാശത്തേക്ക് കൂർപ്പിച്ചു വച്ച് ഹോ. ആ കിടപ്പു ഒന്ന് കാണേണ്ടതാണ്.
അമ്മായിമാർ ആരായാലും അതൊരു ഒന്നൊന്നര ഫീലാണ്. അവർക്കും കൂടെ ആ ഫീൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ വള്ളമടുപ്പിക്കാവൂ. ഇല്ലെങ്കിൽ വീട്ടുകാരും പിന്നെ കരക്കാരുമറിയും, കുടുംബം തന്നെ ഒരു വഴിക്കാവും. ചെക്കൻ ആക്രാന്തിയല്ല, എഴുത്തിലുമുണ്ട് ആ സാവകാശം.
മിക്ക കഥകളും പരാജയപ്പെടുന്നത് വിഷയത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ നിയന്ത്രണം വിട്ട് നൂറിൽ നൂറ്റിപ്പത്തിൽ പാഞ്ഞു പോകുന്നതുകൊണ്ടാണ്, ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം അടുത്ത flight പിടിക്കാൻ എന്ന പോലെ.