ജെസ്സി മിസ്സ് 11 [ദുഷ്യന്തൻ] 131

കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു. ആരും എടുക്കാതെ അത് നിന്നു. വീണ്ടും റിംഗ് ചെയ്തു. പക്ഷേ അവസാന നിമിഷം ചേട്ടൻ കോൾ എടുത്ത്.

“ അനിതാമ്മേ.. വരുവാ ഒരഞ്ചുമിനിട്ട്.. ”
അത്രയും പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ടാക്കി.

എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. നിൽപ്പ് വീണ്ടും തുടർന്നപ്പോ ചേട്ടനും ഒന്ന് തണുത്തെന്ന് തോന്നി .
“ പറ്റിപോയതാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒഴിയുന്നില്ല. മിസ്സിനോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ട് ഞാനായിട്ട് ചെന്നതാ. എല്ലാത്തിനും കാരണം ഞാനാണ്. മിസ്സ് വെറും പാവമാ. എനിക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യാനും തയാറാ… ഞാനാ അത് മുതലെടുത്തത്. ”
എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന അറിവിലും അവസാനമായി മിസ്സിനേ രക്ഷിച്ചെടുക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. കണ്ണിൽ നിന്നും ഒഴുകുന്ന കണ്ണീര് ഷർട്ടിൻ്റെ സ്ലീവ് കൊണ്ട് തുടച്ച് ചേട്ടനെ നോക്കി.

പുള്ളി ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയും ചൊറിഞ്ഞ് നിൽക്കുവാണ്. എങ്കിലും അവസാനം എൻ്റെ തോളിൽ കൈ ഇട്ടു.
“ ടാ.. സോറി .. പെട്ടെന്ന് കേട്ടപ്പോ.. അതാ ഞാൻ ഷർട്ടിൽ..ശേ.. ”
“ നീ കരയാതെ.. കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. ഇതൊന്നും അത്ര വല്യ സംഭവം ഒന്നുമല്ല. നീ വിഷമിക്കാതെ. ഇനി അതിൻ്റെ പിന്നാലെ ചെന്ന് തൂങ്ങാതിരുന്നാ മതി. ”

“ ഇല്ല ചേട്ടാ.. എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും ഞാൻ മിസ്സിനേ കൈവിടത്തില്ല. ” ജെസ്സിക്ക് ഞാൻ കൊടുത്ത വാക്കാണ്. അത് മറക്കാൻ എൻ്റെ മനസാക്ഷി സമ്മതിച്ചില്ല.

“ നീ പിന്നെ എന്തൊണ്ടാക്കാനാ?? മൈരേ എന്നെകൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കല്. ”

ഇനി എന്തെങ്കിലും എതിർത്ത് പറഞ്ഞാല് അടികിട്ടുമെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.