ജെസ്സി മിസ്സ് 11 [ദുഷ്യന്തൻ] 131

“ നിങ്ങളിത് എന്തോ ഭാവിച്ചോണ്ടാ.. ?? .ആ പെണ്ണിനോട് പോയി കല്യണകാര്യം പറയാൻ പോയത്.”

“ അതിനിപ്പോ എന്താ.. നിൻ്റെ കാര്യം സംസാരിക്കാൻ ഞാനല്ലേ ഒള്ളു??”

“ അതിന് ഞാൻ കൂടെ സമ്മതിക്കണ്ടെ?? എന്നോട് ഒന്ന് ചോദിക്കുവ പോലും ചെയ്യണ്ടാണോ ഓരോന്ന് കാണിച്ച് കൂട്ടുന്നത്. ”

“ നിന്നോട് ഞാൻ ചോദിച്ചതല്ലേ?? അപ്പോ നീ എന്തുവാ പറഞ്ഞത്.. എൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിന് എന്താണെന്ന് വെച്ചാ ആയിക്കോന്ന്. ”

“ അത്.. ഞാൻ ഒരു തമാശക്കാണെന്നല്ലേ വിചാരിച്ചത്. പിന്നെ അത് ഞാൻ എന്തോ ”

ഒരു വിളറിയ മുഖത്തോടെ ചേട്ടൻ എന്നെ നോക്കി. നോക്കി പല്ലിറുമാനല്ലാതെ എനിക്കൊന്നും കഴിഞ്ഞില്ല.

“ നീ പോയിട്ട് ഇപ്പൊ എത്ര നാളായി. ഈ മൂന്ന് കൊല്ലമായിട്ട് ഞാൻ ഒറ്റക്കാ ഈ വീട്ടിൽ. മാസാ മാസം കാശയച്ച് തരുന്നുണ്ട്. വല്ലപ്പോഴും വിളിച്ചാ വിളിച്ചു. ഇതയും നാളായിട്ട് ഒരു ലീവിന് പോലും നീ വന്നിട്ടുണ്ടോ..??”

“ കൂടുതലൊന്നും പണയണ്ട.. ഇനി ഞാൻ പറയാം. എനിക്ക് ഒരു പെൺകൊച്ചിനെ ഇഷ്ടമാണ്.”
രാധാമ്മയുടെ സെൻ്റി വർത്താനം ഒറ്റയടിക്ക് തകർത്ത് കൊണ്ട് ചേട്ടൻ ഒള്ള കാര്യം പറഞ്ഞു.

കൊറേച്ചേ പൊട്ടിക്കുന്നത്തിന് പകരം ഒറ്റയടിക്ക് ബോംബിടുമെന്ന് ഞാൻ തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.

അമ്മ ഞെട്ടിയെങ്കിലും രാധാമ്മ തീരെ കാര്യമാക്കിയില്ല.

“ നീ പണ്ടൊരുത്തിയെ പ്രേമിച്ചതിൻ്റെ പുകിലൊന്നും മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ..”

ചേട്ടൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. എന്തോന്ന് പറയാൻ.

“ ഇത് അങ്ങനല്ല. എതിർക്കാനോ അകറ്റാനോ അവൾക്ക് ആരുമില്ല. ആകെ ഉള്ളത് ഇന്നോ നാളെയോ എന്ന് ഇരിക്കുന്ന ഒരു അമ്മച്ചിയാണ്. അവർക്കും സമ്മതമാണ്. ഒന്നൊന്നര കൊല്ലായിട്ട് ഉള്ള റിലേഷനാണ്. വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടാ പോന്നത്. ”
കണ്ണൻ പുള്ളിയുടെ പ്രേമം സേഫ് ആക്കാനാണ് ശ്രേമിക്കുന്നതെങ്കിലും എല്ലാം എനിക്കുവേണ്ടിയാണെന്ന് ഒരു തോന്നൽ. ചേട്ടൻ്റെ തലക്ക് മുകളിൽ ദിവ്യ വെളിച്ചം ഒന്നുമില്ലെന്നെ ഉള്ളൂ.. കടവുൾ മാതിരി.