ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ] 94

​”മ്മ്… അതും നേരാ. പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാനാണ് നിന്റെ പ്ലാൻ?”

​”എനിക്കറിയില്ല ടീച്ചറേ… നാളെ നേരം വെളുത്താൽ അത് ആർക്കെങ്കിലും കിട്ടിയാൽ പിന്നെ തിരിച്ചുകിട്ടാൻ ഒരു ചാൻസുമില്ല. ഇന്ന് പോയ സ്ഥലത്തൊക്കെ ഒന്ന് പോയി നോക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ശരിയാകില്ല.”

​”ഈ രാത്രിയിലോ? നീയെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ?”

രേഖ അമ്പരന്നു.

​”ടീച്ചറേ, എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ല. ഇതൊന്നും മറ്റാരും അറിയാനും പാടില്ല, വലിയ നാണക്കേടാണ്.”

താരയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു.

​”മ്മ്… നിന്റെ വിഷമം എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. നീ പോയി ഡ്രസ്സ് മാറ്റിക്കോ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം.” രേഖ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​”ടീച്ചർ വരണമെന്നില്ല, . ഞാൻ ആദ്യം ആ പാർട്ടി ഗ്രൗണ്ടിൽ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ. അവിടെയായിരിക്കും മിക്കവാറും വീണിട്ടുണ്ടാവുക.”

ശേഷം, കൈയ്യിൽ ഒരു ടോർച്ചുമായി അവൾ റിസോർട്ടിന്റെ നിശബ്ദമായ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

​രാത്രിയുടെ നിഗൂഢതയിൽ, തന്റെ സൗന്ദര്യവും ആവലാതികളും പേറി അവൾ ആ വലിയ മൈതാനത്തേക്ക് നടന്നു. മുകളിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ താരയുടെ കണ്ണ് താഴെ മണ്ണിലായിരുന്നു… എവിടെയോ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന തന്റെ ആ മൂന്ന് പവൻ സ്വർണ്ണത്തിനായി.

. മൂടൽമഞ്ഞ് പാടപോലെ റിസോർട്ട് പരിസരത്തെ മൂടിയിരിക്കുന്നു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ചാരനിറത്തിലുള്ള ട്രാക്ക് പാന്റ് അവളുടെ തടിച്ച തുടകളിലും വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിലും വല്ലാതെ മുറുകിക്കിടന്നു. ഓരോ ചുവടിലും ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലെ മാംസളമായ ഭാഗങ്ങൾ ഇളകുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ആകാരവടിവ് വല്ലാതെ പ്രകടമായിരുന്നു.