ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ] 94

​

​അവൾ നേരെ നടന്നത് നേരത്തെ പാർട്ടി നടന്ന ആ വലിയ പുൽമൈതാനത്തേക്കാണ്. കുട്ടികൾ ആടിത്തിമിർത്ത ആ മൈതാനം ഇപ്പോൾ വിജനമാണ്. ആകെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന പേപ്പർ ഗ്ലാസ്സുകളും ബാക്കിയായ ഭക്ഷണപ്പൊതികളും മാത്രം. താര കയ്യിലിരുന്ന ടോർച്ച് തെളിയിച്ചു.

​അവൾ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞുനിന്ന് പുല്ലുകൾക്കിടയിൽ തിരയാൻ തുടങ്ങി. അവൾ കുനിയുമ്പോഴൊക്കെ ചുവന്ന ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിലെ കൊഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ താഴേക്ക് തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നതും, ട്രാക്ക് പാന്റ് പിന്നിൽ വല്ലാതെ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നതും ആ രാത്രിയുടെ ഇരുളിൽ മറ്റൊരു കാഴ്ചയായി മാറി.

മൂന്ന് പവന്റെ ആഭരണം നഷ്ടപ്പെട്ടതിലുള്ള സങ്കടവും, വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാലുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളും ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു.

​”ഈശ്വരാ… അത് എവിടെപ്പോയിട്ടുണ്ടാകും?”

അവൾ പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു.

​

​ഓരോ അടിയും അളന്നു മുറിച്ചു നോക്കി അവൾ ഗ്രൗണ്ടിന്റെ നടുവിലേക്ക് നീങ്ങി. വിയർപ്പും തണുപ്പും കലർന്ന് അവളുടെ ടി-ഷർട്ട് ശരീരത്തോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നിരുന്നു.

​”എന്താ ടീച്ചർ ഇത്ര കാര്യമായിട്ട് നോക്കുന്നത്?”

​പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ജോജോയുടെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് കേട്ടതും താര ഒന്ന് പിടഞ്ഞുപോയി.

അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. തന്റെ ചുവന്ന ടി-ഷർട്ടും ട്രാക്ക് പാന്റും ആ രാത്രിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ തന്റെ ശരീരവടിവ് എത്രത്തോളം എടുത്തുകാണിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. ജോജോയുടെ നോട്ടം അവളുടെ മുഖത്തല്ല, മറിച്ച് മുറുകിക്കിടക്കുന്ന ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിലാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ജാള്യത തോന്നി.