ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ] 94

​പേടി കാരണം താര അവന്റെ തോളുകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ തോളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ, ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന വിയർപ്പിന്റെയും പെർഫ്യൂമിന്റെയും മണം ജോജോയെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

​

​താരയുടെ അവസ്ഥ വല്ലാത്തൊരു പരീക്ഷണം തന്നെയായിരുന്നു. ഓരോ തവണ ബൈക്ക് ചാടുമ്പോഴും തന്റെ ശരീരം ജോജോയുടെ മേൽ അമരുന്നത് അവൾക്ക് വലിയ നാണക്കേടുണ്ടാക്കി. ട്രാക്ക് പാന്റ് അവളുടെ തുടകളിൽ വല്ലാതെ മുറുകിയിരുന്നതിനാൽ അവൾക്ക് വേണ്ടത്ര സ്വതന്ത്രമായി ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

​”ജോജോ… ഒന്ന് പതുക്കെ പോടാ. ഈ റോഡ് അത്ര ശരിയല്ല,”

താര ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​”ടീച്ചർ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ,”

അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. മനഃപൂർവ്വം അവൻ വീണ്ടും ഒരു വലിയ കുഴിയിലേക്ക് ബൈക്ക് ഇറക്കി. ആ ആഘാതത്തിൽ താരയുടെ ശരീരം അവന്റെ മുതുകിൽ ഒന്നുകൂടി ശക്തമായി അമർന്നു.

​മുകളിൽ ചന്ദ്രന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. താഴെ കാടിന്റെ വന്യമായ തണുപ്പും. താരയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം തന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ തട്ടുമ്പോൾ ജോജോയുടെ മനസ്സ് തുള്ളി ചാടുകയായിരുന്നു

………

​റിസോർട്ടിൽ നിന്ന് കിലോമീറ്ററുകൾ മാറി, കാടിന്റെ നിഗൂഢതകൾ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ഒരു തടിവീടിനുള്ളിൽ മറ്റൊരു നാടകത്തിന് തിരശ്ശീല ഉയരുകയായിരുന്നു.

​മരച്ചുവരുകൾക്കിടയിൽ രണ്ടു റാന്തലുകൾ എരിഞ്ഞു കത്തുന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, പഴയ ഒരു മരമേശയ്ക്കു ചുറ്റും ഇരുന്ന് ചാച്ചാജിയും ശിഷ്യൻ ചിട്ടുവും നാടൻ വാറ്റ് അകത്താക്കുകയാണ്.