ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ] 236

​ചാച്ചാജിയുടെ വാക്കുകൾ ജോജോയുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഒന്നുകൂടി ആളിക്കത്തിച്ചു. ഒരു വശത്ത് ഈ കിളവന്റെ വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവത്തിലുള്ള പേടി, മറുവശത്ത് താരയെ ഒന്ന് തൊടാനുള്ള ആഗ്രഹം. അവൻ നിശബ്ദനായി.

​തടിവീടിനുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് മാറുകയായിരുന്നു. ചാച്ചാജി ആ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം കയ്യിലെടുത്ത് അതിന്റെ കൊളുത്ത് സാവധാനം വേർപെടുത്തി. പിന്നീട് അയാൾ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അതിലെ ലോക്കുകൾ ഓരോന്നായി മാറ്റുകയും, വശങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ മുത്തുകൾ ഊരി മാറ്റുകയും ചെയ്തു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ മൂന്ന് പവന്റെ ആഭരണം അയാൾ രണ്ടായി മുറിച്ചു!

​ഊരി മാറ്റിയ ഭാഗങ്ങളും മുറിച്ച അരഞ്ഞാണവും അയാൾ അടുത്ത നിന്നിരുന്ന ചിട്ടുവിന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് അവന്റെ ചെവിയിൽ അതീവ രഹസ്യമായി എന്തോ മന്ത്രിച്ചു.

​”നിങ്ങൾ ഇതെന്തൊക്കെയാ കാണിക്കുന്നത്? അത് നശിപ്പിക്കുകയാണോ?”

​തന്റെ കണ്മുന്നിൽ സ്വർണ്ണം നശിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ജോജോയുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു. അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ പാഞ്ഞടുത്ത് ചിട്ടുവിന്റെ കൈകൾ ബലമായി പിടിച്ചു. ആ അരഞ്ഞാണം വാങ്ങി ഓടിയാലോ എന്ന് പോലും ഒരു നിമിഷം അവൻ ചിന്തിച്ചു.

​”നിന്നേ… ഞാൻ പറയാം മോനെ, നീ അവനെ വിട്ടേര്.”

ചാച്ചാജി ശാന്തനായി പറഞ്ഞു.

​ഒരു വശപ്പിശകായ ചിരിയോടെ ചാച്ചാജി ജോജോയുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് തന്റെ പ്ലാൻ അവന് വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു. ആ പദ്ധതി കേട്ടതും ജോജോയുടെ വിറച്ചിരുന്ന മുഖം മാറി. ദേഷ്യത്തിന് പകരം അവിടെ അത്ഭുതവും ഒരുതരം വന്യമായ ആവേശവും വിരിഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി തെളിഞ്ഞു.