ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ] 98

 

​“അല്ല, ഞാനൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല!”

 

– ചാച്ചാജി പാവത്തെപ്പോലെ മറുപടി നൽകി.

 

​“ഞാനും തൊടുന്നു പോലുമില്ല ടീച്ചറെ!”

 

ജോജോയും തലയാട്ടി.

 

​താര കാണാതെ അവർ രണ്ടുപേരും ആ ഇരുട്ടിൽ പരസ്പരം നോക്കി ഒരു വിജയച്ചിരി കൈമാറി.

 

പ്ലാൻചെറ്റ് സാവധാനം ബോർഡിന് മുകളിലൂടെ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അത് ‘YES’ എന്ന വാക്കിന് നേരെയാണ് നീങ്ങുന്നത്.

 

​“ദൈവമേ… ഇത് അനങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ!”

 

താരയുടെ ശരീരം വിറച്ചു. ഭയം കൊണ്ട് അവൾ അറിയാതെ തന്റെ ശരീരം ജോജോയുടെ അടുത്തേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ആ ഇരിക്കപ്പിൽ അവളുടെ തടിച്ച തുടകൾ ജോജോയുടെ തുടയോട് ഉരസി. ജോജോ ആ നിമിഷം ശരിക്കും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

 

​“ശാന്തയാകൂ കൊച്ചേ… ആത്മാവ് ഇവിടെയുണ്ട്. നമുക്ക് ചോദിക്കാം,”

 

ചാച്ചാജി തന്റെ കണ്ഠമിടറി പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അയാൾ ചോദ്യം തൊടുത്തു:

 

​“നീ ആരാണ്? എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്?”

​പ്ലാൻചെറ്റ് പതുക്കെ ഓരോ അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി. താര കണ്ണിമയ്ക്കാതെ അതിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

 

​

​മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം ഭയാനകമായ നിശബ്ദതയിലേക്ക് വഴുതിവീണു. ആ പഴയ തടിവീടിന്റെ ചുവരുകൾക്കിടയിൽ കാറ്റ് മൂളുന്ന ശബ്ദം പോലും ഒരു നിലവിളി പോലെ താരയ്ക്ക് തോന്നി. മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്ന പ്ലാൻചെറ്റിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.

 

​”നീ ആരാണ്?”

 

ചാച്ചാജി ഒന്നുകൂടി ചോദിച്ചു. ഇത്തവണ ശബ്ദം മുറിയിലെ ഇരുളടഞ്ഞ മൂലകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു.