ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ] 113

ജോജോ ചാച്ചാജിയെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.

​ചാച്ചാജി ഉടനെ കളം പിടിച്ചു:

“നേരാ പെണ്ണേ, ആ നിൽപ്പ് നിന്നാൽ അവന് വായ കൊണ്ട് ആ പാന്റ് ഊരാൻ കഴിയില്ല. നീ കട്ടിലിൽ പതുക്കെ ചരിഞ്ഞു കിടന്ന് കാലുകൾ രണ്ടും അങ്ങ് ഉയർത്തിക്കൊടുക്ക്. എന്നാലല്ലേ അവന് അത് കടിച്ചു വലിക്കാൻ സൗകര്യമാകൂ.”

​താരയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കാനുള്ള ശേഷി പോലുമില്ലായിരുന്നു. അരഞ്ഞാണം കിട്ടാൻ ആത്മാവ് പറയുന്ന പീഡനങ്ങൾ ഏൽക്കുക എന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു വഴിയും അവൾക്ക് മുന്നിലില്ല. അവൾ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്ന് പിന്നിലേക്ക് അല്പം ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്റെ തുടകൾ അകത്തി കാലുകൾ ഉയർത്തി.

​“ഓ… വെരി ഗുഡ്! വൗ!”

ചാച്ചാജി അറിയാതെ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു പോയി.

​റാന്തൽ വെളിച്ചത്തിൽ ആ കാഴ്ച അതീവ വശ്യമായിരുന്നു. താര കാലുകൾ ഉയർത്തിയപ്പോൾ, ആ ചെറിയ വെളുത്ത പാന്റീസിനുള്ളിൽ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മദനപ്പൊയ്കയുടെ (പൂറ്) ആ വടിവ് വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. പാന്റീസ് വല്ലാതെ ഇടുങ്ങിയിരുന്നതിനാൽ അതിന്റെ വശങ്ങളിലൂടെ അവളുടെ വെണ്ണ തോൽക്കുന്ന തുടയിടുക്കുകൾ തിളങ്ങി നിന്നു. ആ മടക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങൾ കാണാൻ ചാച്ചാജി വിളക്ക് ഒന്നുകൂടി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു.

​“ശോ…!”

താര മുഖം കൈകൾ കൊണ്ട് മറച്ചു. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ലജ്ജയിലൂടെയാണ് താൻ കടന്നുപോകുന്നതെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ജോജോ മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് തന്റെ മുഖം ആ രണ്ട് കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക്, ആ വെളുത്ത പാന്റീസ് ലക്ഷ്യമാക്കി പതുക്കെ അടുപ്പിച്ചു. അവന്റെ ആ വമ്പൻ കുണ്ണ അപ്പോഴും മുറിയിലെ തണുപ്പിൽ ആവേശത്തോടെ കുലച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.