ആ പിങ്ക് ഷെഡ്ഡി അമ്മയുടെ ആ മുഴുത്ത ചന്തികൾക്കിടയിൽ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാളുടെ വായയിൽ നിന്ന് ഉമിനീർ ഒലിച്ചു.
“ഇങ്ങോട്ട് അടുത്ത് നിൽക്കെടി ചരക്കേ…” വാസു അധികാരത്തോടെ വിളിച്ചു.
അമ്മ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
വാസു പെട്ടെന്ന് ആഞ്ഞു കുനിഞ്ഞ് അമ്മയുടെ തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി.
അടുത്ത നിമിഷം, ഒരു കാട്ടുമൃഗത്തെപ്പോലെ അവൻ തന്റെ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് അമ്മയുടെ ആ പിങ്ക് ഷെഡ്ഡിയിൽ കടിച്ചു പിടിച്ചു.
“വാസുവണ്ണാ… പതുക്കെ… എന്റെ മോൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ…” അമ്മ കപടമായ നാണത്തോടെ എന്റെ നേരെ നോക്കി മുഖം തിരിച്ചു. വാസുവിനെ കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിക്കാനായിരുന്നു ആ അഭിനയമെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
“അവനാ തായോളി മോൻ നോക്കി നിൽക്കട്ടെടി…” വാസു ഷെഡ്ഡി കടിച്ചുവലിച്ചു കൊണ്ട് അലറി. അവൻ ആ ഷെഡ്ഡി പതുക്കെ താഴേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.
അമ്മയുടെ ആ ആനത്തുടകൾക്കിടയിലെ കാട്ടുപോലെയുള്ള രോമക്കാട് തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവിടെ നിന്ന് വമിച്ച ആ വന്യമായ പെണ്ണുടൽ ഗന്ധം മുറിയിലാകെ പടർന്നു. വാസു തന്റെ മുഖം ആ രോമക്കാട്ടിലേക്ക് പൂഴ്ത്തി ആഞ്ഞു മണത്തു.
“ആാാാഹ്… എന്ത് മണമാടി രജനീ നിന്റെ ഈ കാട്ടുപൂറ്റിന്! ഈ മണം കിട്ടിയാൽ പിന്നെ ഏത് പലിശക്കാരനാടി നിന്നെ വെറുതെ വിടുന്നത്?” വാസു വഷളത്തരങ്ങൾ പച്ചയായി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
അമ്മയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു.
“അണ്ണാ… അവൻ അടുത്തിരിക്കുമ്പോഴെങ്കിലും ഇങ്ങനെയുള്ള പച്ചത്തെറി പറയാതിരുന്നു കൂടെ? എനിക്ക് ഒരു നാണവുമില്ലെന്നാണോ അണ്ണൻ വിചാരിച്ചത്?” അമ്മ പരിഭവം അഭിനയിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
