വാസു അണ്ണൻ കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന് വഷളൻ ചിരിയോടെ എന്നെയും അമ്മയെയും മാറി മാറി നോക്കി.
“അതൊന്നും നീ പേടിക്കണ്ട രജനി. ഈ ലോൺ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ശരിയാക്കി തരുന്ന ബാങ്കിന്റെ ഒരു സോണൽ മാനേജരുണ്ട്. അയാളെ പോയി കണ്ടാൽ മതി.”
“കണ്ടിട്ട്?” അമ്മ ചോദ്യഭാവത്തിൽ അണ്ണനെ നോക്കി.
“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി വരും ഞായറാഴ്ച അയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നാൽ മതി. ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ അയാൾ നേരിട്ട് പറഞ്ഞുതരും. അയാൾക്ക് വേണ്ടത് കൊടുത്താൽ നിന്റെ ഈ കടമൊക്കെ അയാൾ വെണ്ണ പോലെ അലിയിച്ചു കളയും.” വാസു അണ്ണന്റെ ആ വഷളൻ ചിരിയിൽ ആ സോണൽ മാനേജർക്ക് എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി.
അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ആ മില്ലിന്റെ കടം വീട്ടാൻ അമ്മ തയ്യാറാണെന്ന് ആ നോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ”
മനസ്സിലായി അണ്ണാ… എല്ലാം ഞങ്ങൾ ഏറ്റു,” അമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആ ഞായറാഴ്ചയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഒരുക്കം അപ്പോഴേ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം മുതൽ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി.
ആ നിർണ്ണായകമായ ഞായറാഴ്ചയിലേക്ക് ഇനി അഞ്ചു ദിവസത്തെ ദൂരം മാത്രം. വരുന്ന അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കുവാൻ തന്റെ ഉടലിനെ ഒരുക്കുന്ന ഒരു പുണ്യകർമ്മം പോലെയാണ് എനിക്കത് തോന്നിയത്.
ആ തറവാടിന്റെ നടുത്തളത്തിലേക്ക് മുകളിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചം ഒരു സ്വർണ്ണനൂൽ പോലെ പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ, സർവ്വാഭരണങ്ങളും അഴിച്ചുമാറ്റി, നൂൽബന്ധമില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചുപോയി. വെളുത്തുതുടുത്ത ആ ശരീരം നടുത്തളത്തിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു ചന്ദ്രകാന്തം പോലെ തിളങ്ങുകയായിരുന്നു.
