ഈ സമയം മുകളിലത്തെ നിലയിൽ, അലീന മെല്ലെ കണ്ണുതുറന്നു. കാമകിങ്കരൻ അപ്പോഴും ആ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ രൂപം ഇപ്പോൾ മുമ്പത്തേക്കാൾ വ്യക്തമായി അവൾക്ക് കാണാം. അവന്റെ കറുത്ത തൊലിപ്പുറത്ത് മഞ്ഞിന്റെ തിളക്കം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് പ്രതിഫലിക്കുന്നു.
അവൾ തന്റെ അരികിൽ കിടക്കുന്ന ജോസഫിനെ നോക്കി. അവൻ അർദ്ധബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വിചിത്രമായ സംതൃപ്തി പടർന്നിരിക്കുന്നു. അലീനയ്ക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി; കാമകിങ്കരൻ വെറുമൊരു ലൈംഗിക സുഖം നൽകുന്ന ശക്തിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളിലെ ഏറ്റവും അധമമായ ആഗ്രഹങ്ങളെ പുറത്തെടുക്കുന്ന ഒരു കണ്ണാടിയാണ്.
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് കാമകിങ്കരന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൻ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു. ആ ശ്വാസത്തിന് മരണത്തിന്റെയും രതിയുടെയും ഗന്ധമായിരുന്നു. “നീ ആരാണ്?” അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
കാമകിങ്കരൻ മറുപടി നൽകിയില്ല. പകരം അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തന്റെ തണുത്ത വിരലുകൾ കൊണ്ട് തൊട്ടു. പെട്ടെന്ന് അലീനയുടെ മനസ്സിൽ ഈ തറവാടിന്റെ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള രഹസ്യങ്ങൾ മിന്നിമറഞ്ഞു. ഓരോ തലമുറയിലെയും സ്ത്രീകൾ എങ്ങനെയാണ് ഈ ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങിയതെന്നും, ഈ കുടുംബത്തിന്റെ ഐശ്വര്യം നിലനിൽക്കുന്നത് ഇത്തരം രഹസ്യ ഇടപാടുകളിലാണെന്നും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
താഴത്തെ നിലയിലെ പൂജാമുറിയിൽ ഇട്ടിയവിര അസ്വസ്ഥനായി. തന്റെ കൈവശമുള്ള താളിയോലകൾ അയാൾ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. കാമകിങ്കരന്റെ ചലനങ്ങൾ താൻ ഉദ്ദേശിച്ച രീതിയിലല്ല പോകുന്നത്. ഏലിയാമ്മ രാഘവനെ വശത്താക്കിയ വിവരം അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.
