”സ്ത്രീബുദ്ധി… അത് സർവ്വനാശത്തിനേ ഉപകരിക്കൂ!” അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ പീഠത്തിൽ അടിച്ചു.
രണ്ട് ശക്തികൾ ഈ തറവാട്ടിൽ ഇപ്പോൾ ഒരേസമയം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഒന്ന് കാമകിങ്കരനും, മറ്റൊന്ന് ഏലിയാമ്മ സൃഷ്ടിച്ച രാഘവനും. ഈ രണ്ട് ശക്തികളും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടിയാൽ കരിമ്പനക്കൽ തറവാട് ചാമ്പലാകും.
പെട്ടെന്ന്, ബംഗ്ലാവിന്റെ മുറ്റത്ത് നിന്ന് ഒരു നീണ്ട ഓരിയിടൽ കേട്ടു. അതൊരു കാട്ടുനായയുടേതല്ലായിരുന്നു. അതൊരു മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. മൂടൽമഞ്ഞിലൂടെ ഒരാൾ ബംഗ്ലാവിന്റെ പടികൾ കയറി വരുന്നത് ഇട്ടിയവിര കണ്ടു.
കർക്കിടകത്തിലെ മഴ മാറിനിന്നെങ്കിലും, ഹൈറേഞ്ചിനെ മൂടിയ മഞ്ഞിന് ഇരട്ടി കട്ടിയുള്ളതുപോലെ തോന്നി. കരിമ്പനക്കൽ ബംഗ്ലാവിന്റെ മുറ്റത്ത് അപ്പോഴും ആ നീണ്ട ഓരിയിടലിന്റെ പ്രതിധ്വനി തങ്ങിനിന്നു. ഇട്ടിയവിര തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി.
മൂടൽമഞ്ഞിനെ വകഞ്ഞുമാറ്റി പടികൾ കയറി വന്നത് ഒരാളായിരുന്നു. കാവി പുതച്ച, മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ഒരു രൂപം. നെറ്റിയിൽ ഭസ്മവും ചുവന്ന സിന്ദൂരവും ചാലിച്ചു തൊട്ടിരിക്കുന്നു. കയ്യിലൊരു ചെറിയ ഓട്ടുപാത്രവും തണ്ടെല്ല് പോലെ വളഞ്ഞ ഒരു വടിയും.
”നീയാണോ ഇട്ടിയവിര?” ആഗതന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഒരു ശ്മശാനത്തിന്റെ തണുപ്പായിരുന്നു.
”നീ ആരാണ്?” ഇട്ടിയവിര ചോദിച്ചു. തന്റെ തറവാട്ടിലെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയാവുന്ന ആരെങ്കിലും ആയിരിക്കുമോ ഇതെന്ന് അയാൾ ഭയപ്പെട്ടു.
”ഞാൻ ദൂരെയല്ല, അടുത്തുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. നിന്റെ കാമകിങ്കരൻ പരിധി ലംഘിക്കുന്നു. അവനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് കണ്ട് വന്നതാണ് ഞാൻ. എന്റെ പേര് ഭൈരവൻ.”
ഭൈരവൻ എന്ന പേര് കേട്ടപ്പോൾ ഇട്ടിയവിരയുടെ ഉള്ളൊന്ന് വിറച്ചു. മലബാറിലെ മന്ത്രവാദ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്ന് നാടുവിട്ടുപോയ, മൃതദേഹങ്ങളുമായി സംവദിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനെന്ന് കേട്ടിട്ടുള്ള ആ മന്ത്രവാദി!
രാഘവന്റെ വന്യത
ഈ സമയം, ഔട്ട് ഹൗസിൽ ഏലിയാമ്മയും രാഘവനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അതിന്റെ പാരമ്യത്തിലെത്തിയിരുന്നു. ഏലിയാമ്മയുടെ മന്ത്രങ്ങൾ രാഘവനെ ഒരു മൃഗമാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ഒരംശം പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
