താഴെ ഉമ്മറത്തിരുന്ന് ഭൈരവൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “ഇട്ടിയവിര… നിന്റെ കുടുംബത്തിലെ രക്തം തിളച്ചു മറിയുകയാണ്. കാമവും അധികാരവും തമ്മിലുള്ള ഈ പോരാട്ടത്തിൽ ആര് ജയിക്കുമെന്ന് നിനക്കറിയാമോ?”
ഭൈരവൻ തന്റെ ഓട്ടുപാത്രത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ച് ഭസ്മം എടുത്ത് കാറ്റിൽ വിതറി. “കാമകിങ്കരൻ ഒരു ദാസനല്ല, അവൻ ഒരു ഇരപിടിയനാണ്. അവൻ നിന്റെ മകനെയും മരുമകളെയും ഇല്ലാതാക്കും മുമ്പ് അവനെ തളയ്ക്കണം.”
ഇട്ടിയവിരയ്ക്ക് എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു. ഏലിയാമ്മയുടെ ചതിയും, കാമകിങ്കരന്റെ വന്യതയും, ഇപ്പോൾ ഭൈരവന്റെ വരവും എല്ലാം കൂടി അയാളെ തളർത്തി.
മുകളിലത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് ഒരു അലർച്ച കേട്ടു. അത് രാഘവന്റേതായിരുന്നു. കാമകിങ്കരൻ തന്റെ കറുത്ത കൈകൾ കൊണ്ട് രാഘവന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കിയിരുന്നു. രാഘവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് നീലനിറത്തിലുള്ള ഒരു പുക ഉയർന്നു. ഏലിയാമ്മ നൽകിയ ആസുരശക്തി കാമകിങ്കരന്റെ മുന്നിൽ അടിയറവ് പറയുകയായിരുന്നു.
ബംഗ്ലാവിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് രാഘവന്റെ ദീനമായ കരച്ചിൽ താഴെ ഉമ്മറത്തിരിക്കുന്ന ഭൈരവന്റെയും ഇട്ടിയവിരയുടെയും കാതുകളിൽ പതിച്ചു. ഭൈരവൻ തന്റെ കൈയിലുള്ള ഓട്ടുപാത്രത്തിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് താളാത്മകമായി അടിച്ചു. ആ ശബ്ദം ഒരു മന്ത്രം പോലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പടർന്നു.
”ഇട്ടിയവിര… നിന്റെ തറവാട്ടിലെ ആ കറുത്ത ശക്തി ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു സേവകനല്ല. അവൻ രാഘവന്റെ ഉള്ളിലെ മനുഷ്യരക്തം കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കാമകിങ്കരന് കാമം മാത്രമല്ല, ഇടയ്ക്ക് ചോരയും ആവശ്യമാണ്.” ഭൈരവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വന്യമായ തിളക്കം മിന്നി.
