താഴത്തെ നിലയിലെ പൂജാമുറിയിൽ ഇട്ടിയവിര കാരണവർ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എഴുപത് വയസ്സിന്റെ തഴമ്പുള്ള ശരീരം. നെറ്റിയിൽ ഭസ്മക്കുറി. അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു കരിങ്കൽ പീഠത്തിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചം നൽകുന്ന ഒരു നിലവിളക്ക്. കത്തുന്ന കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ പുകയ്ക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു:
”കാമകിങ്കരാ… പ്രതൃക്ഷപ്പെടു… നിന്റെ ഉടമസ്ഥർ കാത്തിരിക്കുന്നു…”
ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു രൂപം മെല്ലെ തെളി
ഞ്ഞു വന്നു. അത് വെറുമൊരു നിഴലായിരുന്നില്ല. മാംസവും രക്തവും ചേർന്ന ഒരു വന്യരൂപമായിരുന്നു അത്.
കാമകിങ്കരൻ. നല്ല കറുത്ത നിറം, വെണ്ണക്കല്ല് കൊത്തിയെടുത്തത് പോലെയുള്ള ഉറച്ച പേശികൾ. അവന്റെ ശരീരത്തിന് ഒരു അസാധാരണ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു—നനഞ്ഞ കറുത്ത പട്ടുപോലെ. വയറിലെ പേശികൾ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും താളാത്മകമായി വിറകൊള്ളുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന മഞ്ഞ നിറത്തിലായിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിയാൽ ആരും അറിയാതെ കീഴടങ്ങിപ്പോകും. അവന് ചുറ്റും പടരുന്നത് കാട്ടുപൂക്കളുടെയും, നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെയും, തീവ്രമായ പുരുഷഗന്ധത്തിന്റെയും ഒരു മിശ്രിതമാണ്.
അവൻ സംസാരിക്കാറില്ല. പകരം ഒരു നേർത്ത മർമ്മരം പോലെ അവൻ തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കും. കാമകിങ്കരന്റെ നഖങ്ങൾ നീളമുള്ളതും കറുത്തതുമായിരുന്നു. അവൻ ഓരോ തവണ സ്പർശിക്കുമ്പോഴും ശരീരത്തിൽ വൈദ്യുതി പ്രവഹിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നും. വസ്ത്രങ്ങളില്ലാത്ത അവന്റെ നഗ്നമായ രൂപം ഒരു വന്യമായ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു.
അലീനയുടെ നിഗൂഢമായ അനുഭവം
മുകളിലത്തെ നിലയിൽ തന്റെ മുറിയിൽ ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു അലീന. നഗരത്തിലെ ആഡംബരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഹൈറേഞ്ചിലെ ഈ പഴയ ബംഗ്ലാവിലേക്ക് മരുമകളായി വന്നവൾ. അവളുടെ ഭർത്താവ് ജോസഫ് ബിസിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി യാത്രയിലാണ്.
