ജയന്തി നീനയുമായി മുറിയിലെത്തി, നത്തൂനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഉമ്മവെച്ചു. നാത്തൂൻ പൊങ്ങിവരുന്ന വയറിൽ ഉമ്മ വെച്ചുകൊണ്ട് നീന പറഞ്ഞു,
“വാവേ, ആൻറിയാണ് കേട്ടോ, വാവെ കാണാൻ കാത്തിരിക്കയാണ് കേട്ടോ”
ജയന്തി കോരിത്തരിച്ചു, നീനയെപ്പോലൊരു നാത്തൂനെ കിട്ടിയത് തന്റെ ഭാഗ്യമാണ്. എല്ലായിടത്തും നാത്തൂൻപോരും അമ്മായിയമ്മപോരുമാണ് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നതെങ്കിൽ തനിക്കതെന്താണെന്നറിയുകപോലുമില്ല, അത്രക്ക്
സ്നേഹമാണെല്ലാവർക്കും തന്നോട്. “നീയിരിക്കെടീ ഞാൻ നിനക്ക് ചായയെടുത്തുവരാം” ജയന്തി നീനയോട് പറഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. നീന ഏട്ടത്തിയെപിടിച്ചിരുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു “ചേച്ചിയിവടിരി, ഞാനെടുത്തുവരാം, ചേട്ടത്തിക്കെന്താ കുടിക്കാൻ, ചായ വേണ്ട, ഞാൻ ജ്യൂസടിക്കാം”
“എന്നാൽ രണ്ടാൾക്കും ജ്യൂസ് മതി”.
നീന എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്കുപോയ തക്കത്തിന് ജയന്തി തങ്ങളുടെ റൂമിലെത്തി ജയൻ അഴിച്ചിട്ട പാന്റ്സിലും ഷഡ്ഡിയിലുമുള്ള നനവ് പരിശോധിച്ചു. മണത്തുനോക്കി, മൂത്രമല്ല, തൊട്ടുനോക്കി, വഴുവഴുപ്പുണ്ട്. പ്രതീകമാണ്, ശുക്ലത്തിന് പച്ച ഈന്തപ്പഴത്തിന്റെ മണമുണ്ടാകും, ഇതിന് മണമില്ല, അപ്പോ അതാണ് കാര്യം, അനിയത്തിയുടെ അവയവഭംഗി ആസ്വദിച്ചതാണ്. അപ്പോൾ കൊച്ചുജയൻ കൊതിവെള്ളം വിട്ടതാണ്, എത കാലമായി പണ്ണാത്തതിനാൽ ഉണ്ടകൾ നിറഞ്ഞുകാണും. എന്തു ചെയ്യാം, പലപ്രാവശ്യം പറഞ്ഞതാണ് ബേക്ക്ഡോറിലൂടെ കേറി ഗാർബേജ് – റൂമിലൊഴിക്കാൻ. അപ്പോൾ പറയും
“വേണ്ട അത്കൊണ്ട് നിനക്കെന്തൊ ഗുണം, കുറേ വേദന സഹിക്കാം, പിന്നെ വാവക്ക് വല്ല പ്രശ്നവും വന്നാലോ’ എന്ന പതിവ് പല്ലവി തന്നെ. പാവം അപ്പോഴും എന്റെ കാര്യമാണ് ജയേട്ടന് പ്രധാനം. ഊമ്പിക്കൊടുക്കുമ്പോഴും പറയും “എനിക്ക് സുഖം കിട്ടും, നിനക്കോ”. പിന്നെ ഞാൻ നിർബ്ബന്ധിച്ച് പിടിച്ച് കളഞ്ഞ് കൊടുക്കും. ഏതായാലും നീനയെ ഒന്നു മിരട്ടിയാൽ സത്യം പുറത്തുവരും. രണ്ടാൾക്കും ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ അടിച്ചുപൊളിച്ചോട്ടെ,
എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളു, രണ്ടാൾക്കും എന്തോരം ആശ കാണും, നീനക്ക് വിനുവില്ല, ജയേട്ടന് എന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്തുകൊടുക്കാനും കഴിയുന്നില്ല. അപ്പോഴേക്കും നീന ജ്യൂസുമായി വന്നു.
bro ആകാംഷയുടെ 3 ദിനരാത്രങ്ങൾ പാർട്ട് 6 എവിടെ