കള്ളൻ തന്ന ഭാഗ്യം [ജോൺ എബ്രഹാം] 283

​”ഇന്നലത്തെ പോലെ തന്നെ കിടക്കാം… അല്ലേ അഭി?” അയിഷാത്ത ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക അർത്ഥം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് അഭിക്ക് തോന്നി.
​അഭി പതുക്കെ കട്ടിലിൽ ചെന്ന് കിടന്നു. അയിഷാത്ത താഴെ കുട്ടിയുടെ അരികിലും. പക്ഷേ, ഇന്നലത്തെ പോലെയല്ല ഇന്ന്. രണ്ടുപേർക്കും അറിയാം ഉറക്കം അത്ര പെട്ടെന്ന് വരില്ലെന്ന്. പുറത്ത് കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്, പറമ്പിലെ തെങ്ങോലകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്ന ശബ്ദം ഇടയ്ക്കിടെ കേൾക്കാം.

. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ താഴെ പായയിൽ കിടന്ന രണ്ട് വയസ്സുകാരൻ കുഞ്ഞ് പതുക്കെ കരയാൻ തുടങ്ങി. ഉറക്കത്തിനിടയിൽ അവൻ കൈകാലുകൾ ഇട്ടടിക്കുന്നുണ്ട്.
​അഭി പതുക്കെ തലയുയർത്തി താഴേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു: “എന്താ താത്ത അവൻ കരയുന്നത്?”

​അയിഷാത്ത പതുക്കെ കുഞ്ഞിനെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് കിടത്തിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “ആ.. അത് മുല കുടിക്കാനാണ് അഭി..”

​അത് കേട്ടതും മലർന്നു കിടന്നിരുന്ന അഭി പതുക്കെ താത്ത കിടക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു.

അഭി ചരിഞ്ഞു കിടന്ന് നോക്കുമ്പോൾ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ മാത്രം. അയിഷാത്ത പതുക്കെ തന്റെ നൈറ്റിയുടെ സിബ്ബ് താഴേക്ക് വലിച്ചു. ‘സിർ…’ എന്ന ആ ചെറിയ ശബ്ദം പോലും ആ നിശബ്ദതയിൽ അഭിക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.

​സിബ്ബ് താഴ്ത്തി, അയിഷാത്ത പതുക്കെ തന്റെ ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നും വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒരു മുല പുറത്തെടുത്തു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ആ വലിയ മാറിടവും അതിന്റെ അറ്റത്തുള്ള ആ ചുവന്ന മുലക്കണ്ണും അഭി വ്യക്തമായി കണ്ടു.  അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ ആ കാഴ്ചയിൽ തറഞ്ഞുപോയി. ശ്വാസം പോലും വിടാൻ മറന്ന് അവൻ നോക്കി നിന്നു.