കള്ളൻ തന്ന ഭാഗ്യം [ജോൺ എബ്രഹാം] 283

അവർക്കൊന്നും ഇത് കാണിച്ചു കൊടുത്തിട്ടില്ലല്ലോ അല്ലേ?”
​”ഇല്ല താത്ത.. സത്യം..” അഭി വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.
​അയിഷാത്ത പതുക്കെ മുട്ടുകുത്തി ഒന്ന് കൂടി അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. “സാരമില്ലടാ.. നിനക്ക് കാമുകിമാർ ഇല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, നിന്റെ ഈ താത്ത ഇല്ലേ ഇവിടെ..?” എന്ന് പറഞ്ഞ് താത്ത പതുക്കെ ആ സാധനത്തിന്റെ അഗ്രം തന്റെ ചുണ്ടുകളോട് ചേർത്തു.

​ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ അഭിയുടെ ആ അവയവത്തിലെ ഓരോ ഞരമ്പുകളും തുടിക്കുന്നത് അയിഷാത്ത വ്യക്തമായി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ നാക്ക് പുറത്തെടുത്ത് ആ അറ്റത്ത് ഒന്ന് വട്ടം ചുറ്റിച്ചു.

​”മ്മ്.. ഇതിന് ഒരു പ്രത്യേക മണമാണല്ലോടാ.. നിന്റെ ഈ കന്യകാത്വം ഇന്ന് ഈ താത്ത എടുത്തോളാം..” അയിഷാത്ത പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി അത് തന്റെ വായിലേക്ക് എടുക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു.

​അഭിയുടെ ഇരുകൈകളും ബെഡ്ഷീറ്റിൽ നിന്ന് വിട്ട് അയിഷാത്തയുടെ തലയിൽ മുറുകി
അയിഷാത്ത അത് കയ്യിൽ പിടിച്ചു പതുക്കെ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അഭിയെ നോക്കി.

​”അത് ഭാനുചേച്ചി പറഞ്ഞിരുന്നു നീ പെണ്ണുങ്ങളോട് സംസാരം കുറവാണെന്നു.. ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ തന്നെ അച്ഛൻ പറഞോണ്ടല്ലേ നീ വന്നത്..?” താത്ത ചോദിച്ചു.
​അഭിക്ക് ആകെ ചമ്മലായി. അമ്മ

ഇതൊക്കെ താത്തയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൻ കരുതിയില്ല. അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: “അതെ താത്ത… അച്ഛൻ നിർബന്ധിച്ചതുകൊണ്ടാ ഞാൻ വന്നത്. എനിക്ക് ശരിക്കും പേടിയായിരുന്നു.”

​അയിഷാത്ത പതുക്കെ ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “എന്നിട്ടിപ്പോ ആ പേടിയൊക്കെ എവിടെ പോയി? ഇപ്പോ നിന്റെ ഈ സാധനം എന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? നീ വന്നത് നന്നായി അഭി… ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ നിധി ആരും കാണാതെ പോയേനെ.”