കള്ളൻ തന്ന ഭാഗ്യം [ജോൺ എബ്രഹാം] 37

​അയിഷാത്ത പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. “എന്നിട്ട് അന്നൊക്കെ ആ വിടവിലൂടെ നോക്കി കൊതി തീരാത്തവൻ ഇന്ന് ഇതാ നിന്റെ കൈയ്യെത്തും ദൂരത്ത് ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നു. അന്ന് നീ ദൂരെ നിന്ന് കണ്ടതല്ലേടാ… ഇന്ന് നേരിട്ട് ഇതിന്റെ വലിപ്പം ഒന്ന് അളന്നു നോക്ക്.”
​അയിഷാത്ത പതുക്കെ അഭിയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ പിടിച്ച് തന്റെ മാക്സിക്കുള്ളിലെ ആ ചൂടുള്ള മാറിടത്തിലേക്ക് അമർത്തി. അന്ന് കുളക്കടവിൽ കണ്ട ആ കാഴ്ചയേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് വശ്യതയോടെ അത് അവന്റെ കൈകളിൽ ഒതുങ്ങി.
​”അന്ന് നീ മാക്സിയുടെ ആ വിടവിലൂടെ അല്ലേ കണ്ടത്? ഇന്ന് ഇതിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കൈ ഇട്ടു നോക്കിക്കോ… നിന്റെ ആ പഴയ കൊതി ഇന്ന് തീർക്കാം,” താത്ത അവന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അയിഷാത്ത ഈ മാക്സി അഴിക്ക് അപ്പോ എനിക്ക് ശരിക്കും കാണാലോ..
അപ്പൊ നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് ധൃതി ആയോടാ കള്ളാ? അന്ന് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി കൊതി തീരാത്തത് കൊണ്ട് ഇന്ന് ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ തന്നെ കാണണം എന്നാണല്ലേ?” താത്ത അവന്റെ മൂക്കിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് നുള്ളി.

​അയിഷാത്ത പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ലൈറ്റ് എല്ലാം ഓഫാക്കി.മൊത്തം കൂരിരുട്ടായി..
പതുക്കെ തന്റെ മാക്സിയുടെ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന സിബ്ബ് കൂടി അവൾ താഴേക്ക് വലിച്ചു. ‘സിർ…’ എന്ന ആ ശബ്ദം ആ നിശബ്ദമായ മുറിയിൽ അഭിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിന് ആക്കം കൂട്ടി.

​അവൾ പതുക്കെ തോളിൽ നിന്ന് ആ മാക്സി തല വഴി ഊരിയെടുത്തു. എന്നിട്ട് ഒരു ചുവന്ന ഷാള് കൊണ്ട് തന്റെ മുലകൾ മറച്ചു പിടിച്ചു..നിന്നു…