കള്ളൻ തന്ന ഭാഗ്യം [ജോൺ എബ്രഹാം] 283

​”ഹാവൂ… അഭീ… മതി… എനിക്ക്… എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു!” അയിഷാത്തയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറി. അവരുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. കൈകൾ കട്ടിലിന്റെ വിരിയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

​അഭി നിർത്താൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. തന്റെ വിരലുകൾ ഉള്ളിൽ ചലിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം നാവുകൊണ്ട് ആ കന്തിൽ മർദ്ദം കൂട്ടി. പെട്ടെന്ന് അയിഷാത്തയുടെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ പോകുന്നത് പോലെ ഒരു അനുഭവം.

​”അഭീ… ഡാ.. എനിക്ക്   എന്തോ … വരുന്നു… എനിക്ക്… ആഹ്!”
​അയിഷാത്തയുടെ ശരീരം പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് മുറുകി, പിന്നെ ആകെ തളർന്നു. അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും ഒരു കൊഴുപ്പ് വെള്ളം ചീറ്റി അഭി ഞെട്ടി.. അവന്റെ മുഖം മുഴുവൻ ആ കൊഴുത്ത വെള്ളം കൊണ്ട് നനഞ്ഞു… അയിഷാത്തക്കും ഇത് ആദ്യത്തെ അനുഭവം ആണ്.. അവളും ഞെട്ടി അവന്റെ മുഖം മുഴുവനും.. ബെഡ് ഷീറ്റും ഒക്കെ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു..
ഇതുവരെ ബഷീർ ഇക്കയുടെ കൂടെ എത്രയോ രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും കിട്ടാത്ത ആ ‘രതിമൂർച്ഛ’യുടെ പരകോടിയിൽ അവർ എത്തിച്ചേർന്നു.

​അല്പനേരം ആ ഒരു സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവർ കണ്ണുകളടച്ച് കിടന്നു. നെഞ്ചിടിപ്പ് പതുക്കെ താഴ്ന്നപ്പോൾ അവർ കണ്ണുതുറന്ന് അഭിയെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത നന്ദിയും പ്രണയവും നിറഞ്ഞുനിന്നു.

​”അഭീ… നീ എന്നെ ശരിക്കും കൊന്നുകളഞ്ഞു… ഇത്രയും കാലമായിട്ടും ഇങ്ങനെയൊരു സുഖം ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലടാ…” താത്ത കിതച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ തലയിൽ തലോടി.