കള്ളൻ തന്ന ഭാഗ്യം [ജോൺ എബ്രഹാം] 283

ആ രതിമൂർച്ഛയുടെ തളർച്ചയിലും താത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കമുണ്ട്. അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്ന്, അഭിയുടെ ആ ആവേശത്തോടെ നിൽക്കുന്ന സാധനത്തിൽ തന്റെ മൃദുവായ കൈകൾ കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
​”എന്താടാ… ആലോചിച്ചു നിൽക്കുന്നത്? നിന്റെ ഈ കന്യകാത്വം കെട്ടാൻ പോണ പെണ്ണിന് വെച്ചേക്കുവാണോ…? അതോ നിന്റെ ഈ താത്തയ്ക്ക് തന്നെ തരുമോ?” താത്തയുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു വെല്ലുവിളിയും ഒപ്പം അതിലേറെ വാത്സല്യവുമുണ്ടായിരുന്നു.

​അഭി പതുക്കെ താത്തയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ, പൂർണ്ണ നഗ്നയായി നിൽക്കുന്ന താത്തയുടെ രൂപം അവനെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: “കെട്ടാൻ പോകുന്ന പെണ്ണ് വരുമ്പോൾ വരട്ടെ താത്ത… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഇത് താത്തയ്ക്ക് തന്നെ തരണം. അന്ന് കുളക്കടവിൽ കണ്ട അന്നുമുതൽ എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ താത്ത മാത്രമേ ഉള്ളൂ…”

​അതുകേട്ടതും അയിഷാത്തയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു…
കട്ടിലിൽ ഒന്നുകൂടി മലർന്നു കിടന്നു കൊണ്ട് കാലുകൾ വശങ്ങളിലേക്ക് അകത്തി വെച്ചു.
​”എന്നാൽ വാടാ എന്റെ കള്ളാ… നിന്റെ ആ കന്യകാത്വം ഇന്ന് ഇവിടെ ഈ കട്ടിലിൽ വെച്ച് തീർക്കാം. പതുക്കെ മതി… താത്ത പറഞ്ഞു തരാം.”

​അഭി പതുക്കെ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. ആ വലിയ മുലകൾ വീണ്ടും അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു. അവൻ തന്റെ ആയുധം പതുക്കെ ആ നനവാർന്ന വിടവിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ പോകുന്നതിന്റെ ആ പരിഭ്രമവും ആവേശവും അവന്റെ ഓരോ കോശത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
​താത്ത പതുക്കെ അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ വെച്ച് അവനെ സഹായിച്ചു. “ഇന്നലെ രാത്രി കള്ളനെ കാവൽ നിൽക്കാൻ വന്നവൻ ഇന്ന് എന്റെ ഹൃദയം തന്നെ കവർന്നല്ലോടാ…” താത്ത അവന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.