കള്ളൻ തന്ന ഭാഗ്യം [ജോൺ എബ്രഹാം] 283

​അഭി തന്റെ വേഗത പതുക്കെ കുറച്ചു. ഓരോ തവണയും ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോഴും അവൻ ആഞ്ഞു ശ്വാസം വിട്ടു. ആ മദജലത്തിന്റെ വഴുക്കലിൽ അവന്റെ ആയുധം പതുക്കെ അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും ചലിക്കുമ്പോൾ അയിഷാത്ത കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച് ആ സുഖം നുകരുകയായിരുന്നു.

​”മം… ഇതാടാ… ഇതാ സുഖം…” അയിഷാത്ത പതുക്കെ മുരണ്ടു.
​അവൾ തന്റെ കാലുകൾ ഒന്ന് കൂടി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി അഭിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിവെച്ചു. അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ അവൻ്റെ ആയുധം ഒന്നുകൂടി ആഴ്ത്തിൽ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അഭി പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് താത്തയുടെ ആ വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മുലകളിൽ മുഖമമർത്തി. ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ ആ മുലക്കണ്ണുകൾ അവന്റെ ചുണ്ടിനോട് ചേർന്നു.

​പതുക്കെ താളത്തിൽ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അഭിയുടെ വേഗത താത്തയുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ ചലനത്തിനൊപ്പം കൂടാൻ തുടങ്ങി. ബഷീർ ഇക്കയുടെ ആ പഴയ സ്പീഡില്ലാത്ത കളിയിൽ നിന്ന് മാറി, ഒരു യുവാവിന്റെ കരുത്തും ശ്രദ്ധയും താത്ത ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു.
​”അഭീ… നീ ശരിക്കും ഒരു മുത്താണ്… നിന്നെ ഇന്ന് ഇവിടെ അയച്ച നിന്റെ അമ്മയോടാണ് എനിക്ക് നന്ദി പറയാനുള്ളത്,” താത്ത പതുക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ ചെവിയിൽ കടിച്ചു.

കുറെ നേരം പതുക്കെ താളത്തിൽ അടിച്ച് ആസ്വദിച്ച ശേഷം, അഭിയുടെ ഉള്ളിലെ ആ കൗതുകം വീണ്ടും ഉണർന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുകളിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
​”അയിഷാത്താ…

ഒന്ന് കുനിഞ്ഞു നിൽക്കാമോ?” അഭി ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​അയിഷാത്ത പതുക്കെ ഒന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. “അതെന്തിനാണെടാ… ഇപ്പോൾ തന്നെ നല്ല സുഖമായിട്ടല്ലേ നമ്മൾ ചെയ്തത്?” അവൾക്ക് അത്ഭുതമായിരുന്നു, കാരണം ബഷീർ ഇക്കയുടെ കൂടെ അവൾ ആകെ പരിചയിച്ചത് ആ പഴയ ‘നേർക്കുനേർ’ ഉള്ള കിടപ്പാണ്.