കള്ളൻ തന്ന ഭാഗ്യം [ജോൺ എബ്രഹാം] 283

​താത്ത ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച്, വളരെ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ അഭിയുടെ ബർമുഡയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിന് ഇടയിലേക്ക് കടത്തി. അഭി ഉറക്കത്തിൽ ഒന്ന് അനങ്ങി. താത്ത പേടിച്ച് കൈ പിൻവലിച്ചു. പക്ഷേ അവൻ ഉറക്കം തുടരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ താത്ത വീണ്ടും ധൈര്യം സംഭരിച്ചു.

​വളരെ സാവധാനം താത്ത ആ ബർമുഡയുടെ മുൻഭാഗം ഒന്ന് പൊന്തിച്ചു നോക്കി. ആ കാഴ്ച കണ്ടതും താത്തയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വിടർന്നു. ഒരു ഡിഗ്രിക്കാരനിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതിലും വലുതായിരുന്നു അത്. താത്ത അറിയാതെ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ഉറക്കത്തിന്റെ ആ ലഹരിയിൽ നിൽക്കുന്ന ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ താത്തയ്ക്ക് എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭവം തോന്നി.

​പെട്ടെന്ന്… അഭി ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി തുറന്നു!
​തന്റെ തൊട്ടടുത്ത് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് ബർമുഡയിലേക്ക് നോക്കുന്ന അയിഷാത്തയെ കണ്ടതും അഭി മരവിച്ചു പോയി. എന്ത് ചെയ്യണം, എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ അവൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് കിടന്നു. താൻ ഉണർന്നു എന്ന് താത്ത അറിഞ്ഞാൽ ഉണ്ടാകുന്ന നാണക്കേട് ഓർത്തപ്പോൾ അവൻ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും മുറുക്കി അടച്ചു.

​പക്ഷേ താത്ത കൈ പിൻവലിച്ചില്ല. പതുക്കെ തന്റെ കൈ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവിടെ ഒന്ന് സ്പർശിച്ചു.
ആയിഷക്ക് ആദ്യം

തോന്നിയത് അത്ഭുതമായിരുന്നു. ഗൾഫിലുള്ള ബഷീർ ഇക്കയുടെ അത്രയും വലിപ്പമില്ലെങ്കിലും, 18 വയസ്സുള്ള ഒരു പയ്യനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് അത്യാവശ്യം നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ വളർന്നിട്ടുണ്ട്.

​ആ പ്രഭാതത്തിലെ തണുപ്പിലും അഭിയുടെ ആ ഭാഗം ഉറക്കത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ഉണർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഇരുനിറത്തിലുള്ള ആ അവയവം കണ്ടപ്പോൾ അയിഷാത്തയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. തൊലിയൊക്കെ മൂടി, വളരെ വൃത്തിയുള്ളതും ഭംഗിയുള്ളതുമായ ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് അവൾ നോക്കി നിന്നു.