കള്ളനും കാമിനിമാരും 16 [Prince] 173

“ആഹാ.. ആള് കൊള്ളാല്ലോ… അപ്പോ ഇതാണോ മനസ്സിലിരിപ്പ്… ” അവർ കെറിവിച്ചപ്പോൾ രവി തെല്ല് ഭയന്നു. പറഞ്ഞത് പൊല്ലാപ്പായോ?

“ആഗ്രഹം കോവിലകത്ത് നടക്കില്ല… ഉച്ചയ്ക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വന്നോളൂ… അമ്പലത്തിൻ്റെ അപ്പുറത്താണ് വീട്. മുൻവശം ഓലമേഞ്ഞ വീട്…കണ്ട് പിടിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ല” അവർ പറഞ്ഞു. രവി ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.

“ഇന്ന് വരട്ടെ… ” രവി ചോദിച്ചു.

“ഊണ് കഴിഞ്ഞ്… അപ്പോ എല്ലാവരും മയക്കത്തിൽ ആകും… പിന്നെ, വരുന്നത് ആ രാഘവൻ അറിയരുത്…”

പിന്നെയെല്ലാം ചടപടാന്ന് ആയിരുന്നു. കുളികഴിഞ്ഞ് കയറിപ്പോകുന്ന അവരുടെ വലിയ കുണ്ടി ഈറൻമുണ്ടിൽ കണ്ടപ്പോൾ രവിയുടെ കുട്ടൻ അനങ്ങി. എന്തായാലും അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്ന ആളല്ലേ എന്ന് കരുതി, വേഗം കുളിയും തേവാരവും പ്രാതലും കഴിച്ച് രവി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു.

“കുറച്ച് നേരം ഉറങ്ങിക്കോളൂ… ” പിന്നിൽ ദേവിയുടെ ശബ്ദം.

“ഉറക്കം ഉച്ചയ്ക്കാവാം.. ഞാൻ അമ്പലത്തിൽ പോയിട്ട് വരാം…” രവി തിരിഞ്ഞുനിന്ന് പറഞ്ഞു.

“ഈ സമയം നട അടച്ചുകാണും… ഇനി വൈകീട്ടെ തുറക്കൂ..” ദേവി അറിയിച്ചു.
ഉച്ചവരെ മുറിയിൽ തങ്ങിയ രവിക്ക് ദേവിയുടെ ഏട്ടൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടേണ്ടി വന്നില്ല. കാരണം, പകൽ വൈദ്യരുടെ ശിഷ്യന്മാർ വന്ന് ചെയ്യേണ്ടത് ഒക്കെ ചെയ്ത് തീർക്കും. തനിക്ക് ഡ്യൂട്ടി രാത്രി മാത്രം.

എല്ലാവരും മയക്കത്തിൽ ആയെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി, രാഘവൻ്റെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച്, രവി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. കവലയിൽ ഒരു പെട്ടിക്കട. അധികം ദൂരത്തല്ലാതെ അമ്പലം. അതും കഴിഞ്ഞ് രവി നടന്നു. അവസാനം, മുൻവശം ഓലമേഞ്ഞ വീട് കണ്ടതും, രവി അകത്തേക്ക് കയറി.