കള്ളനും കാമിനിമാരും 17 [Prince] 207

“ഇപ്പോ എങ്ങിനെ…” രവി അവരുടെ വീതിയേറിയ അരക്കെട്ടിൽ തഴുകി.

“നീറ്റൽ കുറവുണ്ട്… ഇനി അടിച്ച് നോക്കൂ….”. അവർ പച്ചക്കൊടി വീശിയതും, രവി ഉഷാറായി. തെല്ല് മുൻപ്, അവരുടെ യോനിയിൽ പ്രയോഗിച്ച അതേ രീതി ഇവിടേയും അവലംബിച്ചു. ആദ്യം പതുക്കെ.

പിന്നെപ്പിന്നെ, വേഗം കൈവരിച്ച രവി, ലക്ഷ്മിയുടെ കുണ്ടിയിൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ആറാടി. തുടക്കത്തിൽ മുളക് കടിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന “സ്സ് …” എന്ന എരിയുന്ന ശബ്ദത്തിൽനിന്നും ഹായ്… ഹൂ… എന്ന കൂവൽ ശബ്ദത്തിൽ എത്താൻ അവർക്ക് വളരെ കുറച്ച് സമയമേ വേണ്ടിവന്നുള്ളൂ.

“ഇപ്പോ എങ്ങിനെ…” രവി ചോദിച്ചു.

“ഇപ്പോ… സുഖമുണ്ട്… നേരിയ നൊമ്പരവും… പക്ഷേ… രസമുണ്ട്….” അവർ രവിയെ നോക്കി. ഏറെ നേരം രവി അവരുടെ കൂതിയിൽ അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, കൂതിയിലെ അടിയിൽ അവർക്ക് രതിമൂർച്ഛയ്ക്ക് യാതൊരു സ്കോപ്പും ഇല്ലെന്നറിഞ്ഞ രവി, കണ പതുക്കെ ഊരി.

“എന്തേ നിർത്തിയത്….” കിതച്ചുകൊണ്ട് അവർ ചോദിച്ചു.

“കഴുകിയിട്ട്, രസം കൂട്ടുന്ന ഇടത്തേക്ക് കേറ്റണം.. ” രവിയിൽ വൃത്തിയുടെ ബുദ്ധി തെളിഞ്ഞു.

“ഒന്ന് തുടച്ചിട്ട് കേറ്റ്.. സുഖത്തിൽ ലയിച്ച് കിടക്കുന്ന എന്നെ ഉണർത്തല്ലേ പൊന്നെ…” കട്ടിലിൽ കിടന്ന തുണിയെടുത്ത് കൊലകൊമ്പനെ തുടച്ച് രവി അവരുടെ യോനിയിലേക്ക് കയറ്റി. അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത് – ഇത്രയും നേരം അവരുടെ ഒരു വിരൽ കൃസരിയിൽ ചിത്രരചന നടത്തുകയായിരുന്നുവെന്ന്.

ഒരുപക്ഷേ, നൊമ്പരത്തിൽനിന്നും കരകയറാൻ അവലംബിക്കുന്ന ഒരു മാർഗ്ഗം.. സ്വയംഭോഗം!