കള്ളനും കാമിനിമാരും 17 [Prince] 207

നീണ്ട ഞെരുക്കം…

അതിവേഗത്തിലുള്ള ശ്വാസോശ്വാസം…

അരക്കെട്ടിനെ തുടർച്ചയായി ഉയർത്തൽ…

പിന്നെ സെക്കൻ്റുകൾ നീണ്ടുനിന്ന വിറയൽ..

രവിയുടെ പുറത്ത് അവരുടെ വിരലുകളുടെ ക്ഷതങ്ങൾ. അവർ ഏറെ ആഗ്രഹിച്ച രതിമൂർച്ഛ സംഭവിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രവിയിൽ വൈകാതെ വിസ്ഫോടനം നടന്നു. കണയിൽനിന്നും പാൽഗുണ്ടകൾ തുടരെത്തുടരെ ലക്ഷ്മിയുടെ യോനിയിൽ പതിച്ചു. അവസാനത്തെ അടിയും നിർവഹിച്ച്, രവി അവരിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. പിന്നെ എപ്പോഴോ എണീറ്റ് വസ്ത്രം ധരിച്ച് രവി സ്ഥലം വിട്ടു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ദേവിയുടെ ഏട്ടനെ വിദഗ്ദ്ധ ചികിത്സയ്ക്കായി കുറച്ച് ദൂരെയുള്ള ഒരു മനയിലെ പാരമ്പര്യ വൈദ്യനും പ്രശസ്തനുമായ തിരുമേനിയെ കാണിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയി. സ്ത്രീകളെ കൂടെ കൂട്ടേണ്ടതില്ല എന്നതിനാൽ, രവിയും രാഘവനും കൂടെ പോയി. വേണമെങ്കിൽ രാഘവന് അവിടെ നിൽക്കാം, പക്ഷേ രവിക്ക് തിരികെ പോരാം. ഇതായിരുന്നു ദേവിയുടെ തിട്ടൂരം.

വൈകീട്ട് ഏതാണ്ട് നാല് മണിയോടെ രവി തിരിച്ച് കോവിലകത്ത് എത്തി. ഇന്ന് രാത്രി സുഖമായി ഉറങ്ങണം. രവി മനസ്സിൽ കുറിച്ചിട്ടു. തിരികെ വരുന്ന വഴി ചായയും വടയും വയറ് നിറയെ കഴിച്ചതിനാൽ അത്താഴം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല എന്ന അവസ്ഥയിലായി. പക്ഷേ, മനുഷ്യൻ ഒന്ന് കരുതും, ദൈവം മറ്റൊന്ന് വരുത്തും എന്ന് പറഞ്ഞപോലെ, തിരിച്ചെത്തിയതും ദേവി രവിയെ വിളിപ്പിച്ചു.

“വേഗം കുളിച്ച് റെഡി ആവൂ… നമുക്കൊരിടം വരെ പോകണം.. ഇത് ഉടുത്തോളൂ… പിന്നെ, ഇത് കൈയ്യിൽ കരുതുക” അവർ കൈയ്യിലിരുന്ന കസവ് മുണ്ടും വേഷ്ടിയും രവിക്ക് നൽകി.