കള്ളനും കാമിനിമാരും 17 [Prince] 207

“അതിങ്ങ് തന്നോളൂ… മറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ നനയേണ്ടാ …” ദേവി തോർത്ത് കൊടുത്തതും, രണ്ട് വട്ടം കുടഞ്ഞ്, രവി തോർത്ത് തോളിലിട്ട് ദേവിയുടെ പിന്നിലായി നടന്നു.

അപ്പോഴും രവിയുടെ നോട്ടം ദേവിയുടെ നനഞ്ഞോട്ടിയ ചന്തികളിൽ ആയിരുന്നു. സെറ്റ് മുണ്ടിനടിയിൽ തറ്റുടുത്ത അവരുടെ വയറിൻ്റെ ഇരുവശവും, അരക്കെട്ടും, പിന്നിലേക്ക് ഉന്തിനിൽക്കുന്ന ചന്തിക്കുടങ്ങളും ആരിലും രതിചിന്തയെ ഉണർത്തും. രവിയും സമാന ചിന്തകളിൽ എത്തപ്പെട്ടു.

എല്ലാം രവിക്ക് കണ്ണിന് വിരുന്നൊരുക്കി.

പറനിറപ്പ് സമയം, വെളിച്ചപ്പാട് രവിയെ വിളിച്ചപ്പോൾ എല്ലാവരിലും ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞു. ഉണ്ണീ… എന്ന് വിളിച്ച് വെളിച്ചപ്പാട് രവിയെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. വർഷങ്ങളായിട്ടും എന്തേ വന്നില്ല എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ദേവിയടക്കം എല്ലാവരും ഞെട്ടി!!! ഇനി എല്ലാവർഷവും വരണം… കുളിച്ച് തൊഴണം….

കൂടാതെ, ചടങ്ങിൻ്റെ ഭാഗമായ വാളും പരിചയും ഏന്തണം എന്നുകൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യത്തിൽ എല്ലാവരും തരിച്ചുനിന്നു. നാളിതുവരെ കാണാത്ത ഒരാളെ ഇന്ന് കാണുന്നു… വെളിച്ചപ്പെട്ട ദേവി ചിലത് കൽപ്പിക്കുന്നു. ചില മങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ രവിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.

എഴുന്നള്ളിപ്പ് കഴിഞ്ഞതും, അത്താഴൂട്ടിൻ്റെ സമയമായി. കഴിക്കുന്നേരം, രവിയെ തൊട്ടടുത്ത് ഇരുത്താൻ ദേവി പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. എതിരെ ഇരിക്കുന്നവർ ഇരുവരെയും നോക്കി അടക്കം പറയുന്നത് രവി ശ്രദ്ധിച്ചു.

“മച്ചിലെ ഭഗവതിയെ ആരാണ് ചമയിക്കുന്നത്…” ചടങ്ങുകൾ കഴിഞ്ഞ് പോകാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ, രവി ദേവിയോട് ചോദിച്ചു. ചോദ്യം കേട്ടതും ദേവി രവിയുടെ കൈയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു.