കള്ളനും കാമിനിമാരും 17 [Prince] 207

“ൻ്റെ തേൻ കുടിക്കാൻ ഇഷ്ടാണോ എൻ്റെ മുത്തിന്…” വീണ്ടും തലോടൽ. രവി വിടർന്നിരിക്കുന്ന അവരുടെ കീഴ്ത്തുളയിൽ നാവ് കൂർപ്പിച്ച് ഉരച്ചപ്പോൾ രോമം മൂടിയ കൂതി തുറന്നടഞ്ഞു. വലതുനടുവരൽ കൂതിയിലും ചൂണ്ടുവിരൽ യോനിക്കുള്ളിലും നിക്ഷേപിച്ച് രസമൊട്ടിനെ നാവുകൊണ്ട് ഈമ്പി വലിച്ചപ്പോൾ ലച്ചുവെന്ന ലക്ഷ്മി ഒരൊറ്റ നിമിഷം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി.

രവിയുടെ കൈ ഇവരുടെ കവക്കൂട്ടിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോഴും, ദാ ഇപ്പോ തുണിയില്ലാതെ രവിയുടെ മുന്നിൽ ഇങ്ങിനെ കിടക്കുമ്പോഴും കണ്ണുകളുടെ ശ്രദ്ധ, മനോഹരമായ അരക്കെട്ടിനെ കൂടുതൽ ആകർഷണമാക്കുന്ന അവരുടെ അരഞ്ഞാണത്തിൽ ആയിരുന്നു. തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന “കൊടപ്പൻ” ചിലപ്പോഴൊക്കെ നെറ്റിപ്പട്ടം കണക്കെ അവരുടെ മനോഹരമായ യോനിക്ക് അഴക് വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

ഒരു കള്ളൻ എന്നും കള്ളൻ ആയിരിക്കും എന്ന വാക്കിനെ അന്വർത്ഥമാക്കുംവിധം, ഈ അരഞ്ഞാണം എങ്ങിനെ സ്വന്തമാക്കാം എന്ന്, വിരലും നാവും ചേർന്നുള്ള പണിതിരിക്കിന് ഇടയിലും രവി ചിന്തിച്ചു. മറിച്ച് ലച്ചു, സ്വന്തം യോനി നൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അനിർവചനീയ സുഖത്തിൽ ലയിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു.

“ഈ സുഖമാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്… ഇതുപോലെ നീ തങ്കത്തിനെ സുഖിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ…” അവർ കൂമ്പിയ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി.

“ഇല്ല….” ചോദ്യത്തിൽ അടങ്ങിയ അസൂയ മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കിയ രവി കളവ് പറഞ്ഞു.

“നന്നായി… അത്തരം സുഖം അവർ അർഹിക്കുന്നില്ല… പക്ഷേ, അവസരം കിട്ടിയാൽ ദേവിക്ക് ചെയ്ത് കൊടുക്കണം…” രവിയുടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകിക്കൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു.