കള്ളനും കാമിനിമാരും 18 [Prince] 223

റിട്ടയർമെൻ്റിലേക് അടുക്കാറായ വർഷത്തിലായിരുന്നു ദൂരെയുള്ള സ്‌കൂളിൽനിന്നും അവർ മലയാളം പഠിപ്പിക്കാനായി വരുന്നത്. അവസാന വർഷങ്ങൾ വീടിനടുത്തുള്ള സ്‌കൂളിൽ മാറ്റം കിട്ടണം എന്ന ആഗ്രഹത്താൽ വന്നതായിരുന്നു അവർ.

ഒരുദിവസം മഴയത്ത് സ്കൂളിലേക്ക് വന്നിരുന്ന തന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ച്, ഒരു കുടക്കീഴിൽ, മഴ നനയാതെ ക്ലാസിലേക്ക് ആക്കിയതായിരുന്നു തുടക്കം. പിന്നെ, വീട്ടിൽ പോയി ഊണ് കഴിച്ചിരുന്ന അവർ, തന്നെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയി വയറ് നിറയെ ഭക്ഷണം നൽകി. താമസിച്ചിരുന്ന അഗതിമന്ദിരത്തിലെ ഭക്ഷണവുമായി താരതമ്യം ചെയ്താൽ ടീച്ചറുടെ ഊണ് ഓണസദ്യയായിരുന്നു.

വിഭവങ്ങൾ അധികമില്ലാത്ത ഉച്ചയൂണ്. കുത്തരി ചോറിനൊപ്പം തൈരും, അച്ചാറും പപ്പടവും!!! രവിക്ക് അതുതന്നെ ധാരാളം. ചമ്രംപടിഞ്ഞിരുന്ന് കഴിക്കുന്ന ടീച്ചറിൻ്റെ അരികിൽ, രവിയും ചമ്രംപടിഞ്ഞ് ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്ന ദിനങ്ങൾ. അവരുടെ വിയർപ്പിൻ്റെ ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധം അവരറിയാതെ രവി ആസ്വദിച്ചിരുന്നു !!! അതായിരുന്നു രവി ആദ്യം അനുഭവിച്ച, ആസ്വദിച്ച സ്ത്രീഗന്ധം.

ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച ദിവസം. ഉച്ചയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്ന നീണ്ട ഇടവേളകൾ ആൺപെൺ വ്യത്യാസമില്ലാതെ കളിക്കായി മാറ്റിവയ്ക്കുന്ന ഭൂരിപക്ഷം കുട്ടികൾ. അതിലൊരാളായി രവിയും ചേരാൻ മുതിരുന്ന സമയം.

“രവി… നീ കഴിച്ചോ??” അത് വഴി പോയ ടീച്ചർ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല… പോയി കഴിക്കണം…” രവി പറഞ്ഞു. ഉച്ചയ്ക്ക് ഇടവേള അധികമായതിനാൽ, മന്ദിരത്തിലേക്ക് പോയി കഴിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ചിട്ട.

“എങ്കിൽ വായോ…” നിവർത്തിപ്പിടിച്ച കുടയിലേക്ക് അവർ വിളിച്ചു. രവിക്ക് ടീച്ചറേക്കാൾ ഉയരം കൂടുതൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട് കുട രവി വാങ്ങി പിടിച്ചു.