“കുട്ടി ജീവിതത്തിൽ എന്നാണ് മുട്ടിക്കുടിയൻ മാങ്ങ കഴിച്ചതെന്ന് ഓർക്കുന്നുണ്ടോ…” ദേവി തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ത്രസിക്കാൻ വെമ്പുന്ന രവിയുടെ ലഗാനെ തഴുകി.
“അത് എനിക്ക് മൂന്നോ നാലോ വയസ്സുള്ളപ്പോൾ… എന്നാണ് ഓർമ്മ…” രവി ദേവിയുടെ അനുമതിക്ക് കാക്കാതെ, അവരുടെ ബ്ലൗസ്സ് അഴിച്ചു. ദേവി രവിയുടെ ദേഹത്ത് നിന്നും വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി അഴിക്കാനും തുടങ്ങി.
“കുട്ടിക്ക് നീന്താൻ അറിയോ..” വിവസ്ത്രനായ രവിയുടെ ഉയർന്ന് പൊന്തിയ കതന കുറ്റിയിൽ ദേവി പിടി മുറുക്കി.
“പിന്നെ… അതും ഞാൻ ചെറുതായിരുന്നപ്പോൾ പഠിച്ചതാണ്…” വിവസ്ത്രയാക്കപ്പെട്ട ദേവിയുടെ നിറമാറുകളെ തഴുകിക്കൊണ്ട് രവി പറഞ്ഞു.
ദേവി രവിയെ റാന്തലിൻ്റെ അരികിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട്, അയാളുടെ ഉൾതുടകളിൽ വിരലോടിച്ചു.
“കുട്ടിക്ക് ഇവിടെയൊരു മുറിവുണ്ടോ…”
“ഉണ്ടല്ലോ… എന്നോ ഒരിക്കൽ കുളിക്കടവിൽ വീണതാണ്… ”
“അന്ന് മാങ്ങ പൊട്ടിച്ച് തന്നതും, നീന്തൽ പഠിപ്പിച്ച് തന്നതും ആരെന്ന് ഓർമ്മയുണ്ടോ…” ദേവിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. രവി, മനസ്സിനെ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് ചെന്നെത്തിച്ചു. ഒരുപാട് കുട്ടികൾ ഓടിനടന്ന കളിമുറ്റം.. ഗോശാല… എണ്ണ തേച്ച് കുളിപ്പിക്കാൻ വാല്യക്കാർ.. നിരവധി ഓപ്പോളുമാർ… അന്ന് തൻ്റെ കൂടെ ഉറങ്ങാറുണ്ടായത്… ഒരു… ദേവ്യോപ്പോൾ…
തന്നേക്കാൾ ഏറെ മൂത്ത, കാണാൻ അഴകുണ്ടായിരുന്ന ദേവ്യോപ്പോൾ… വേളി വേണ്ടെന്ന് വച്ച.. ഈശ്വരാ.. അവരാണോ തൻ്റെ മുൻപിൽ നഗ്നയായി നിൽക്കുന്നത്. തന്നെ എന്നും സ്നേഹത്തോടെ കൊച്ചുട്ടാ എന്ന വിളിച്ചിരുന്ന… അതേ ഓപ്പോൾ…
venam….