കള്ളനും കാമിനിമാരും 19 [Prince] 219

അതിനിടെ മുളക് ചുട്ടരച്ച ചമ്മന്തിയുമായി കാർത്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇപ്രാവശ്യം, അവരുടെ മുണ്ട്, പൊക്കിളിന് താഴെ കാണപ്പെട്ടു. എന്തൊരു ആഴവും പരപ്പും !! ഒരു തുടം കള്ള് കൊള്ളുന്ന ചഷകം!!! സമയമാവട്ടെ… ഞാൻ എടുത്തോളാം…. രവി മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി.

അന്തിയുടെ ഉപഭോഗം ക്രമാനുഗതമായി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് കാർത്തു കൊണ്ടുവന്ന പപ്പടം വറുത്തതും, കടുമാങ്ങാ അച്ചാറും കല്ലിന് അകമ്പടിയായപ്പോൾ സംഗതി കൊഴുത്തു.

സമയം അതിവേഗം ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങി. ചുറ്റും ഇരുട്ട് ഇടംപിടിച്ചു.
“കറികൾ എല്ലാം ആയി… കൊണ്ടുവരണോ ?” കാർത്തു അകത്തുനിന്നും ചോദിച്ചു. രാഘവൻ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ തലകൊണ്ട് അനുമദികൊടുത്ത്.

രാഘവൻ ഒരു ബീഡിക്ക് തീ കൊളുത്തി.
“നാടൻ സാധനമാണ്… ഒരു പുക പിടിപ്പിക്കണോ… കള്ളിന് കഞ്ചാവ് ബെസ്റ്റാ…” രാഘവൻ പുക വലിച്ച് വിട്ട് പറഞ്ഞു.

“വേണ്ട… ഇതിൽനിന്നും കിട്ടുന്ന ആനന്ദം ധാരാളം…” രവി ഗ്ലാസ്സുയർത്തി പറഞ്ഞു.
“ഏട്ടൻ്റെ ഇന്നത്തെ കാര്യം പോക്കാ.. കള്ളും കഞ്ചാവും.. രണ്ടീസം തലപൊക്കില്ല… കിടന്ന കിടപ്പായിരിക്കും…” തയ്യാറാക്കിയ കപ്പയും മീൻകറിയുമായി കാർത്തു വന്നു.
“കാർത്തു ഇതിൻ്റെ രുചി അറിഞ്ഞിട്ടില്ലേ?” രാഘവൻ മുള്ളാൻ മാറിയ നേരം, ഗ്ലാസ്സുയർത്തി രവി ചോദിച്ചു.

“വല്ലപ്പോഴും… ചെത്തുകാരൻ ശശി തന്നാൽ സേവിക്കും…” കാർത്തു നാണിച്ചു.
“എങ്കിൽ ഇതങ്ങ്ട് വലിക്ക്….” രവി ഗ്ലാസ് നീട്ടിയതും, കാർത്തു അത് വാങ്ങി മൊത്തി ചിറി തുടച്ചു.

“എങ്ങിനെയുണ്ട്….” രവി ഗ്ലാസ് വാങ്ങി നിറച്ചു.
“സുഖം… ആനന്ദം…” കാർത്തു അച്ചാറെടുത്ത് നാവിൽ തേക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ രവി തടഞ്ഞിട്ട്, സ്വന്തം വിരലിൽ അച്ചാർ എടുത്ത് കാർത്തുവിന് നീട്ടി. ഒന്ന് ഇടം വലം നോക്കി, കുനിഞ്ഞ്, രവിയുടെ വിരൽ വായിലിട്ട് അവർ നോട്ടിന്നുണഞ്ഞു. എന്നിട്ട്, രവി നിറച്ച് വച്ച ഗ്ലാസിൽനിന്നും പകുതി മോന്തി.