കള്ളനും കാമിനിമാരും 19 [Prince] 219

“നിങ്ങളിത് എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്? ആരോടാ പറയുന്നത് എന്നെങ്കിലും ഓർമ്മയുണ്ടോ…” ഇടയ്ക്ക് കടന്നുവന്ന കാർത്തു കെറിവ് കാട്ടി.

“എടോ… ഇതെൻ്റെ സ്വന്തം തമ്പ്രാനാ… എൻ്റെ മനസ്സാ ഞാൻ തുറക്കുന്നത്.. കേട്ടോ തമ്പ്രാൻ… ഇവളുടെ മറ്റേ കടിക്ക് ശമനം കിട്ടിയെന്ന് ഒരിക്കലെങ്കിലും എനിക്ക് കേൾക്കണം… എന്നിട്ടേ മരിക്കാവൂ…” രാഘവൻ രവിയുടെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.

“ഇതെന്തൊരു ലോകം? സ്വന്തം ഭാര്യയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊടുക്കുന്ന ഭർത്താവ്. ആണൊരുത്തനോട് ഭാര്യയുടെ ആഗ്രഹം തുറന്ന് പറയുന്ന കഴിവ് കെട്ട ഭർത്താവ്! എന്തൊരു ഗതികേട്! ”

ഇതൊക്കെയാണ് രവിയുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും, ഇന്ന് രാത്രി താൻ പ്രാപിക്കാൻ പോകുന്ന കാർത്തുവിനെ ഓർത്തപ്പോൾ, ഉള്ളിൽ ആഹ്ലാദം തിരതല്ലി. നാളിതുവരെ ഒത്തരാണിൻ്റെ സമാനം കയറാതെ വറ്റുവരണ്ടിരിക്കുന്ന കാർത്തുവിൻ്റെ യോനിയുടെ ഏകദേശ രൂപം രവിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.

അതിൽ ആഞ്ഞൊരു ഉമ്മ കൊടുക്കാനും, രസതന്തുവിനെ നുണഞ്ഞ് കാർത്തുവിനെ സുഖലഹരിയിൽ ആറാടിക്കാനും രവിക്ക് ധൃതിയായി. ക്ഷമ ആട്ടിൻസൂപ്പിൻ്റെ ഫലം ചെയ്യും എന്നറിയുന്ന രവി, ഗ്ലാസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കള്ള് ഒറ്റവലിയിൽ മോന്തി ചിന്തയ്ക്ക് ഫുൾ സ്റ്റോപ്പിട്ടു.

കാർത്തു കൊടുത്ത ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, കഴിച്ചില്ല എന്ന് വരുത്തി, രാഘവൻ എഴുന്നേറ്റു.
“തമ്പ്രാ… പൊറുക്കണം… എല്ലാം കഴിച്ച്, ഇന്ന് ഇവിടെ കൂടി, നാളെയെ പോകാവൂ… എൻ്റെ അപേക്ഷയാണ്…” കുഴഞ്ഞ വാക്കുകൾ. ആടുന്ന ശരീരം. കാർത്തു രാഘവനെ തങ്ങി, വീട്ടിൽ കൊണ്ടുചെന്ന് കിടത്തി, തിരികെയെത്തി.