കള്ളനും കാമിനിമാരും 19 [Prince] 219

“ഇനി, നാളെ ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് എണീറ്റാൽ എണീറ്റു… അതായിരിക്കും അവസ്ഥ..” അത് പറയുമ്പോഴും, കാർത്തുവിൻ്റെ മുഖത്ത് സന്തോഷം അലതല്ലി.

ഇണയെ ആകർഷിക്കാൻ, പുറത്ത് ചീവീടുകളുടെ കൂട്ട കരച്ചിൽ. അങ്ങിങ്ങ് മിന്നാമിന്നികൾ മിന്നിപ്പറക്കുന്നു. ഇതിനകം, രവിയുടെ ഉള്ളിലെ കള്ള് പുകയാൻ തുടങ്ങി.

കാർത്തു പാത്രങ്ങളും മറ്റും എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി കഴുകി, എല്ലായിടവും വൃത്തിയാക്കി, അധികം വൈകാതെ, രവി ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് തിരിച്ച് വന്നു. അകത്ത് നിന്നും രാഘവൻ്റെ അന്തംവിട്ട കൂർക്കംവലി ഉയർന്ന് താണു.

“എന്താ ചൂട് അല്ലേ…” ഒരു മദാലസയെന്നപോലെ കാർത്തു മുന്നിൽ. എന്നെ ഒന്ന് പ്രാപിക്കൂ എന്ന് പറയാതെ പറയുന്ന അവസ്ഥയിൽ അവർ മുന്നിൽ.

“ഈ സമയത്ത്, വല്ല കുളത്തിലോ പുഴയിലോ കുറച്ച് നേരം കിടന്നാൽ… ഹാവൂ… അതൊരു ആശ്വാസമാകും…” രവി പറഞ്ഞു.

“അപ്പോ അകത്തും പുറത്തും വെള്ളമാകും… ല്ലേ..” കാർത്തു മുടി അഴിച്ച് കെട്ടി. അവരുടെ കൂർത്ത മുലകളും, ആഴമുള്ള പൊക്കിളും രവിയിൽ മറ്റൊരു മത്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

“മുങ്ങാൻ ചെറിയ കുളം മതിയോ…” കാർത്തുവിൻ്റെ ചിലമ്പിച്ച ചോദ്യത്തിൻ്റെ ധ്വനി രവിക്ക് പിടികിട്ടി.

“മതി.. കുളം ചെറുതാണെങ്കിലും ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം… ” രവി പറഞ്ഞതും, കാർത്തു ചന്തിയും, അധികം ചാടാത്ത വയറും കുലുക്കി, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി. തിരികെ, ഒരു ടോർച്ചും, രണ്ട് തോർത്തുമായി അവർ വന്നു.

“കുളം അത്ര വലുപ്പമില്ല… ആഴവും.. കഷ്ടി മുങ്ങി നിവരാം.. അത്രതന്നെ.” കതക് പുറത്തുനിന്നും കുറ്റിയിട്ട് രവിയോട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് രവിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടിയത്. കാർത്തു സൂചിപ്പിച്ചത് യഥാർത്ഥ കുളത്തിൻ്റെ കാര്യമായിരുന്നു.