കള്ളനും കാമിനിമാരും 19 [Prince] 220

വിയർപ്പിൻ്റെ ചെറുതുള്ളികൾ അലിഞ്ഞ ദേവിയുടെ പൊക്കിളിൽ രവി ചുണ്ടമർത്തിയതും, അവർ ഇക്കിളിപ്പെട്ട് അരക്കെട്ടുയർത്തി. രവി പൊക്കിളിൽ നാവിട്ട്, അവിടെ ഊറിയ വിയർപ്പിനെ നുണഞ്ഞു.

“ഓഹ്… ഇക്കിളിയാവുന്നു കുട്ട്യേ…” അവർ രവിയെ വയറിലേക്ക് അമർത്തി. രവിയുടെ നാവ് ദേവിയുടെ വയറിലും, യോനീതടത്തിലും സഞ്ചരിച്ച്, അവസാനം, യോനിപ്പിളർപ്പിൽ എത്തിനിന്നു.

“എന്താ നിർത്തിയേ…” രവിയുടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി, ദേവി ചോദിച്ചു. അവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് നേരിയ ചിലമ്പിച്ച. രവി അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഇനി എന്താ ചെയ്യേണ്ടൂ….” അടുത്ത നീക്കം എന്താകണം എന്ന് രവിക്ക് ഉത്തമ ബോധ്യമുണ്ടെങ്കിലും, അത് ദേവിയിൽനിന്നും കേൾക്കാൻ രവി ഏറെ കൊതിച്ചു.

“ഇത്രയും ആയിട്ട് ഇനി അതും ഞാൻ പറയണോ എൻ്റെ കുട്ട്യേ….” അവർ മുട്ടുകൾ ഉയർത്തി, തുടകൾ പരമാവധി അകത്തി. അത് രവിക്കുള്ള സിഗ്നൽ ആയിരുന്നു. “പൊളിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? ഇനി അവിടെ നിൻ്റെ അരമുള്ള നാവ് യഥേഷ്ടം മേയട്ടെ….” ഇതായിരുന്നു ദേവിയുടെ മനസ്സിൽ. പക്ഷേ, പറയാൻ ഒരു ചമ്മൽ.

ചെറുകട്ടിലിൻ്റെ അറ്റത്ത് കുന്തുകാലിൽ ഇരുന്ന രവിയുടെ അരികിലേക്ക് ദേവി പതിയെ നിരങ്ങി നീങ്ങിയിട്ട് കാലുകൾ രവിയുടെ ദൃഢമായ തോളിൽ വച്ചു. മനസ്സിലും വായിലും കൊതിവെള്ളം ഊരിയ രവി, ദേവിയുടെ പിളർന്നിരിക്കുന്ന യോനിയിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി. ഉൾവശത്തിന് അസാധാരണ ചുകപ്പ് നിറം.

ത്രസിച്ച് നിൽക്കുന്ന രതിമുകുളം. ഏതൊരു സ്ത്രീയുടെയും കടിപ്രദേശം, കൂതി, കക്ഷം എന്നിവ നഗ്നമായി കാണാൻ ഇടവന്നാൽ, അതിൽനിന്നും ആവിർഭവിക്കുന്ന ഗന്ധം വലിച്ചെടുക്കുക എന്ന തലതിരിഞ്ഞ ചിന്ത ഇവിടെയും രവി നടപ്പിലാക്കി.