കള്ളനും കാമിനിമാരും 19 [Prince] 219

“അവിടെ അതൊക്കെ വേണോ എൻ്റെ കുട്ടാ….” ദേവിയുടെ പതിഞ്ഞ, കാമാർദ്രമായ സ്വരം.
“വേണം… എനിക്ക് എൻ്റെ ഓപ്പോളിൻ്റെ എല്ലായിടവും വേണം… എല്ലാം എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. എല്ലാം എൻ്റേതാണ്” രവി ആവേശപ്പെട്ടു.

“എന്നെ ഇനി ഓപ്പോളെ എന്ന് വിളിക്കല്ലേ… കഴിയുമെങ്കിൽ ദേവിയെന്ന് വിളിക്ക്യോ…” അവർ കെഞ്ചി.

“അപ്പോ എന്നെ എന്താ വിളിക്ക്യാ…” രവി തിരിച്ച് ചോദിച്ചു.
“എൻ്റെ ചെക്കൻ… എൻ്റെ മുത്ത്… മതിയോ..” അതും പറഞ്ഞ് ദേവി രവിയെ വലിച്ച് ദേഹത്തേക്കിട്ടു.

ദേവി ദേഹത്തേക്ക് വലിച്ചുവെങ്കിലും, രവി അവരുടെ ദേഹത്തേക്ക് സ്വയം വലിഞ്ഞ് കയറുകയായിരുന്നു. മുകളിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ, രവിയുടെ വമ്പൻ പണിയായുധം ദേവിയുടെ തുടകളിലൂടെ ഉരഞ്ഞ്, കവക്കൂട്ടിൽ തങ്ങിനിന്നു.

“എൻ്റെ കൊച്ചു തമ്പ്രാട്ടിയെ ഈ വലിയ തമ്പ്രാന് ബോധിക്യോ ആവോ…” ദേവി തുടകൾ അകത്തി, ത്രസിച്ച് നിൽക്കുന്ന കണയെ വിടവിൽ ഉരച്ചു.

“അതൊക്കെ ബോധിക്കും… ദാ നോക്ക്….” എന്നും പറഞ്ഞ് രവി അരക്കെട്ട് ഉയർത്തി, ലിംഗാഗ്രം യോനിയിലെ കൃത്യമായ പോയിൻ്റിൽ മുട്ടിച്ചു.

“ഒന്ന് കയറ്റാൻ നോക്കൂ…” ദേവി പറഞ്ഞതും, രവിയുടെ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന അരക്കെട്ട് മെല്ലെ താഴ്ന്നു. കുറച്ച് ബദ്ധപ്പെട്ടാണെങ്കിലും, ദേവിയുടെ കളിപ്പാട്ടം രവിയുടെ ചെങ്കോലിനെ പകുതി മുക്കാലും വിഴുങ്ങി.

“അനക്കാതെ… ഹൂ.. വേദനിക്കുന്നു…” ദേവി കേണു. രവി കണയെ ഊരാനൊരു ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും, ദേവി സമ്മതിച്ചില്ല. തെല്ല് നേരം അനക്കാതെ വച്ച രവി, ദേവിയുടെ കൽപ്പനയ്ക്കായി കാത്തു.