കല്യാണതലേന്ന് [ആദിദേവ്] 1356

സ്വർണ്ണ: അയ്യേ………… പോടാ………. വൃത്തികേട്.

ഞാൻ: വേണെങ്കിൽ വേണ്ട. വാ നേരം വൈകി പോകാൻ നോക്കാം.

ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ബൈക്കിൽ കയറി പള്ളിയിലേക്ക് പോയി.

സ്വർണ്ണ: ചേട്ടാ…… ഇന്നലെ എന്താ നിങ്ങൾ ഉറങ്ങാൻ വൈകിയേ.

ഞാൻ: അത് ഓരോന്നും സംസാരിച്ചു കിടന്ന് നേരം വൈകിയതാ.

സ്വർണ്ണ: നേന്ത്രപഴത്തിൻ്റെകാര്യം ഒക്കെ പറയുന്ന കേട്ടല്ലോ.

ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

ഞാൻ: അപ്പൊ നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ.

സ്വർണ്ണ: ആ…… ഉറങ്ങിയതാ. അന്നേരം എഴുനേറ്റു. എന്താ ചേട്ടാ അത്………

ഞാൻ: അവൾക്ക് കാലത്ത് പഴം മതി എന്ന് പറഞ്ഞതാ.

സ്വർണ്ണ: ആണോ. പിന്നെ ചില ഞെരക്കങ്ങൾ ഒക്കെ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.

ഞാൻ: അത് തണുത്തു വിറച്ചിട്ടാണ്. അതല്ലെ ഞങ്ങൾ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നതു.

സ്വർണ്ണ: ചേട്ടാ എനിക്ക് എട്ടു വയസല്ല. പതിനെട്ട് ആണ്.

അവൾ എൻ്റെ ഇടുപ്പിൽ ഒരു പിച്ച് തന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇരുന്നു.

സ്വർണ്ണ: നിങ്ങൾ എന്തോ രഹസ്യമായി ചെയ്യുകയാണ് എന്ന് മനസിലായി. അത് എന്താന്നാ ചോദിച്ചേ.

ഞാൻ: അത് നിനക്ക് കല്യാണപ്രായം ആവുമ്പോൾ പറഞ്ഞ് തരാം.

സ്വർണ്ണ: എനിക്ക് ഇപ്പോ അറിയണം.

ഞാൻ: ഈ വണ്ടിയിൽ വെച്ചോ. ഒന്ന് പോടീ പെണ്ണെ.

സ്വർണ്ണ: പോടാ……. തെമ്മാടി.

ഞാൻ: മ്മ്……. പോടാ വിളി കൂടുന്നു.

സ്വർണ്ണ: ഇഷ്ടം കൊണ്ടല്ലേ.

ഞാൻ: എന്നാ ഒരു ഉമ്മ തന്നെ.

സ്വർണ്ണ: ഈ നടുറോട്ടിൽ വച്ചോ.

ഞാൻ: മ്മ്……. വേഗം തന്നോ.

ഞാൻ തല തിരിച്ചതും അവൾ പെട്ടന്ന് കവിളിൽ ഉമ്മ തന്നു. എന്നിട്ട് എൻ്റെ വയറ്റിൽ ഒന്ന് നുള്ളി.

ഞാൻ: ഹൗ…….

സ്വർണ്ണ: കാമുകന് കുറച്ചു കുറുമ്പ് കൂടുന്നു.