കട്ട കുടുബക്കമ്പി © 001 [ഡോ.കിരാതൻ] 558

ആശുപത്രിയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലുടനീളം വണ്ടിക്കുള്ളിൽ പുഷ്പയുടെ ശകാരവർഷമായിരുന്നു. വേദന കൊണ്ട് പുളയുന്ന അനിയത്തിയോടോ, വണ്ടി ഓടിക്കുന്ന ഭർത്താവിനോടോ അവൾക്ക് അല്പം പോലും ദയ തോന്നിയില്ല.

“കഴപ്പീ… പണ്ണാൻ നിന്നപ്പോൾ നിനക്ക് വേദന ഇല്ലായിരുന്നല്ലോടീ? ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ ഇത്ര വേദന വരുന്നു? ചാവട്ടെ പുന്നാര മോൾ ഇവിടെ കിടന്ന് ചാവട്ടെ!” പുഷ്പ അലറി.

“…. ഈ അവസ്ഥയിൽ അങ്ങനെ പറയല്ലേ മോളേ…”. പത്മാവതിയമ്മ പറഞ്ഞു.

അവൾ ഗോപാലന് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

“നിന്റെ ഈ കുണ്ണ ഞാൻ വെട്ടി പട്ടിക്ക് കൊടുക്കും നോക്കിക്കോ… സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ അനിയത്തിയെ പട്ടിയേ പോലെ പണ്ണാൻ നിനക്ക് നാണമില്ലല്ലോടാ തെണ്ടി… നീ എന്ത് ജന്മമാടാ?”

ഗോപാലൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ വണ്ടി ആവുന്നത്ര വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു. ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവൻ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി. സുലോചനയുടെ നൈറ്റി രക്തത്തിലും വെള്ളത്തിലും കുതിർന്നിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വേദന കൊണ്ട് തള്ളി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്റെ ഈശ്വരാ… എന്റെ കെട്ടിയവന്റെ കുണ്ണ കൂടി നിനക്ക് വേണമായിരുന്നോടീ പൂറീ?” പുഷ്പയുടെ ഓരോ വാക്കും സുലോചനയെ ചുട്ടുപൊള്ളിച്ചു.

ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. അധികം വൈകാതെ സുലോചന ഒരു ആൺ കുഞ്ഞിനെ ജന്മം നൽകി.

ആശുപത്രിയിലെ ആ കലുഷിതമായ ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം സുലോചനയും കുഞ്ഞും ഡിസ്ചാർജ് ആയി. ഗോപാലന്റെ തറവാട്ടിലേക്ക് അവർ തിരിച്ചെത്തിയെങ്കിലും പഴയ ആ സന്തോഷമൊന്നും അവിടെ അവശേഷിച്ചിരുന്നില്ല.

ഗോപാലനും പുഷ്പയും തമ്മിൽ ഒരു വലിയ മതിൽക്കെട്ട് തന്നെ ഉയർന്നിരുന്നു. ആശുപത്രിയിലായിരുന്നപ്പോൾ അവർ പരസ്പരം മുഖം കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.