പത്മാവതി അമ്മ കാമത്തിന്റെ ഉന്മാദത്തിലായിരുന്നു. അവർ തന്റെ വിരിഞ്ഞ തുടകൾ പരമാവധി അകത്തിവെച്ച് മരുമകന് പണ്ണാൻ എല്ലാ സൗകര്യവും നൽകി.
“ആാാഹ്… മരുമോനേ… അടിക്കടാ… നിന്റെ ഈ ഭീമൻ കുണ്ണ എന്റെ ഗർഭപാത്രം പൊളിക്കുമോടാ തായോളീ…” അവർ പരിസരം മറന്ന് അലറി വിളിച്ചു.
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം തന്റെ പൂറിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ ഒരു ആൺകരുത്ത് വന്നു മുട്ടുന്ന സുഖം അവരെ ലഹരിപിടിപ്പിച്ചു.
“എന്റെ പൊന്നു കഴപ്പി അമ്മായിയമ്മേ, നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രയ്ക്കും കഴപ്പുണ്ടായിരുന്നോ!” ഗോപാലൻ കിതപ്പോടെ ചോദിച്ചു.
അവൻ അവരുടെ വിരിഞ്ഞ ചന്തിയുടെ അരികിൽ കൈവെച്ച് ഒരു പരുക്കൻ അടി കൊടുത്തു. പത്മാവതി അമ്മ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അവനെ നോക്കി.
“ഇനി ഈ അമ്മയ്ക്ക് എത്ര കഴപ്പുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ പൊന്നുമോൻ ഉണ്ടല്ലോടാ… നീ പണ്ണി തീർക്കടാ എന്റെ ഈ ആവലാതി…” അവർ അവനെ വശീകരിക്കുംവിധം പുലമ്പി.
ഇതുകേട്ട് കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന പുഷ്പ വെറിപിടിച്ചവളെപ്പോലെയായി.
“എടി തള്ളേ… നീ ഒരു വേശ്യയാണോടി? സ്വന്തം മകളുടെ ഭർത്താവിനെക്കൊണ്ട് പൂറ് പണ്ണിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് നാണമില്ലല്ലോടി. നീ ഒരു അമ്മയല്ല, തനി വേടിച്ചിയാണ്!” പുഷ്പ ആക്രോശിച്ചു.
സുലോചന പുഷ്പയുടെ വായ പൊത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
“അമ്മയ്ക്ക് ഇത്ര കഴപ്പുണ്ടെങ്കിൽ നമ്മുടെ ഭർത്താവ് പണ്ണിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ എന്താ ചേച്ചി കുഴപ്പം? നമ്മളെ വളർത്തിയ അമ്മയല്ലേ, അമ്മയുടെ സുഖം നമ്മളല്ലേ നോക്കേണ്ടത്?”
“നീ എന്തുവേണമെങ്കിലും വിളിചോടീ കൂത്തിച്ചി ഭാര്യേ… മര്യാദയ്ക്ക് കിടന്നു തന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ വരുമോടാ?” ഗോപാലൻ പുഷ്പയെ പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട് പത്മാവതിയുടെ പൂറ്റിലേക്ക് അല്പം കൂടി മുന്നോട്ട് കയറി ആഞ്ഞടിച്ചു.
