സുലോചന പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ അമർന്നു നിൽക്കുന്ന ജേഷ്ഠത്തിയുടെ ഭർത്താവിനെ കണ്ടവൾ ഭയന്നുപോയി. “ജേഷ്ഠാ… എന്താ ഈ…” അവൾ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ ഗോപാലൻ അവളുടെ വായ തന്റെ കൈകൊണ്ട് പൊത്തി. “ഒച്ച വെക്കണ്ട സുലോചനേ… നിന്നെ ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്നില്ലേ? നീ ഒന്നും പേടിക്കണ്ട…” അയാളുടെ നോട്ടത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ക്രൂരതയും കാമവും ഒളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു. പണം തന്റെ കയ്യിലാണെന്നും താൻ പറയുന്നതിനപ്പുറം അവൾക്ക് പോകാൻ ഒരിടമില്ലെന്നും ഗോപാലന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
അവളുടെ ഗർഭിണിയായ അവസ്ഥ പോലും പരിഗണിക്കാതെ ഗോപാലൻ തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ആഴ്ത്തി. സുലോചനയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി.
സുലോചനയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയും ഗോപാലന്റെ അടങ്ങാത്ത കാമവും ആ തറവാടിന്റെ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ വന്യമായൊരു ലഹരിയായി പടർന്നു. ഗോപാലന്റെ അധികാര സ്വരത്തിന് മുന്നിൽ സുലോചനയ്ക്ക് കീഴ്പ്പെടുകയല്ലാതെ മറ്റ് വഴികളില്ലായിരുന്നു.
“അഴിക്കു സുലോചനേ… ഒന്നു കാണട്ടെ,” ഗോപാലന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആജ്ഞയും ആസക്തിയും കലർന്നിരുന്നു.
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ സുലോചന തന്റെ നൈറ്റിയുടെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി വേർപെടുത്തി. നൈറ്റി തറയിലേക്ക് ഊർന്നു വീണപ്പോൾ, കറുത്ത ബ്രേസിയറിലും ഷെഡ്ഡിയിലും പൊതിഞ്ഞ അവളുടെ വിടർന്ന ശരീരം അയാൾക്ക് മുന്നിൽ അനാവൃതമായി. ഗർഭകാലം നൽകിയ പൂർണ്ണതയിൽ അവളുടെ വെളുത്ത തുടകളും ഉദരവും തിളങ്ങി നിന്നു.
ഗോപാലൻ തന്റെ മുണ്ട് അഴിച്ചു മാറ്റി. അയാളുടെ ബലമുള്ള, ഞരമ്പുകൾ എഴുന്നു നിൽക്കുന്ന ആൺകരുത്ത് വന്യമായി ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സുലോചനയുടെ ഭയം പതുക്കെ കാമത്തിന് വഴിമാറി. ആ കാഴ്ച അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടാക്കി; കണ്ണുനീരിനിടയിലും അവളുടെ നോട്ടം ആ കരുത്തിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു.
