അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു……
സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ടീവിയും കണ്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോളാണ് മുടിയൊക്കെ വാരികെട്ടി ക്ലിപ്പിട്ട്, കൈ ഇല്ലാത്ത കറുത്ത സ്ലീവലസ് സിൽക്ക് പോലത്തെ നെറ്റിയും അണിഞ്ഞുകൊണ്ട് മുഖത്തെന്തോ ഒരു സംശയ ഭാവത്തോടെ കവിത സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി വരുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നത്.
“സഞ്ജു? ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഏട്ടനായിരിക്കും പുറത്ത് ക്ലീൻ ചെയ്യുന്നതെന്ന്. ഏട്ടൻ ഇവിടെയാണെങ്കിൽ അപ്പോ പിന്നെ ആരാ പുറത്ത്?” പുറത്ത് മെഷീൻ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് അറിയാനുള്ള കൗതുകം അവളുടെ ശബ്ദത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്റെ പൊന്നോ! അതൊന്നും പറയണ്ടെടി… കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ആകെ കോമഡിയാണ്… കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നമ്മൾ അമ്പലത്തിൽ നിന്നും തിരികെ വരുമ്പോൾ കണ്ട ആ ജിമ്മൻ ചെക്കനില്ലേ? കാര്യങ്ങൾ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞ് ദേ ഇന്ന് അവനാണ് നമ്മുടെ വീടിന്റെ ചുറ്റുപാട് മുഴുവനും ക്ലീൻ ആകുന്നത്.”
അത് കെട്ടവൾ ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി മിഴിച്ചു നിന്നു.
“എന്തെ? നിനക്കിപ്പോഴും വിശ്വാസം വരുന്നില്ലേ? നീ എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, വേഗം ചെന്ന് ആ ജനലിലൂടെ ഒന്ന് തലയിട്ട് നോക്ക്.”
അവളെന്നെ കണ്ണുരുട്ടിയൊന്നു നോക്കിയിട്ട് ജനലിലൂടെ അർജുന്നുണ്ടോയെന്ന് നോക്കാൻ പോയി.
“മ്മ്… എന്ത്യേ? ഇപ്പൊ വിശ്വാസമായോ?”
“സഞ്ജുവേട്ടാ! എന്നെ പ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഈ പണി ചെയ്തതെന്ന് മാത്രം എന്നോട് പറയരുത്. പ്ലീസ്.”
“ഏയ്യ് അല്ല. ഒരിക്കലുമല്ല. മ്മ്… നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് പറഞ്ഞപോലെ എനിക്ക് അങ്ങനെയൊരു ഉപകാരം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നല്ലേ.” ഞാൻ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
